Almost Human - Kimonos

The walk back home begins when

you’re far away off course

It doesn’t seem to matter where you’ve been

when you’ve got remorse

But every move you make and

especially all you’ve faked

It’s all burnt by the sun onto your back

You touch softly yet entangled in contract

And you say you’re almost human

But that’s too easy That’s too easy to say

A bird is free, they say, and

the world’s just one more cage

The sage just smiles and stares all the time at

the monster’s rage

It’s carbon, pure and simple

and droplets that make ripples

A long and dark December

But hold onto your head Temper, temper

And you say you’re almost human

But that’s too easy That’s too easy to say

De wandeling terug naar huis begint wanneer

je bent natuurlijk ver weg

Het lijkt niet uit te maken waar je bent geweest

als je spijt hebt

Maar elke beweging die je maakt en

vooral alles wat je hebt vervalst

Het is allemaal verbrand door de zon op je rug

Je raakt zacht en toch verstrikt in een contract

En je zegt dat je bijna een mens bent

Maar dat is te gemakkelijk. Dat is te gemakkelijk gezegd

Een vogel is vrij, zeggen ze, en

de wereld is nog maar één kooi

De wijze lacht gewoon en staart de hele tijd naar

de woede van het monster

Het is koolstof, puur en simpel

en druppels die rimpelingen maken

Een lange en donkere decembermaand

Maar houd je hoofd vast, humeur, humeur

En je zegt dat je bijna een mens bent

Maar dat is te gemakkelijk. Dat is te gemakkelijk gezegd