Luna de Plata - Kiara

Es hermosa su vanides

siempre quiso ser una mujer,

pero jamás concibió desnudar su corazón,

y nunca será como yo:

Luna de plata.

Su mayor dolor es su blanca soledad,

suplicando amor en su noche sin final.

Pero jamás consiguió compartir su corazón,

nunca será como yo:

Luna de plata.

Es inmortal a su pesar

no sabe reir ni llorar.

No tiene voz, es una flor

que nadie llenó de color:

Luna de plata.

Esta noche será igual que las demás,

brillará su luz con toda su frialdad.

No ha conseguido ni el sol alejar su corazón…

Y nunca será como yo:

Luna de plata.

Es inmortal a su pesar

no sabe reir ni llorar,

no tiene voz, es una flor

que nadie llenó de color:

Luna de plata.

Het is prachtig je vanides

altijd al een vrouw willen zijn,

maar hij werd nooit zwanger om zijn hart bloot te leggen,

en zal nooit zijn zoals ik:

Zilveren Maan.

Zijn grootste pijn is zijn witte eenzaamheid,

smekend om liefde in zijn eindeloze nacht.

Maar hij heeft nooit haar hart kunnen delen,

zal nooit zijn zoals ik

Zilveren Maan.

Hij is onsterfelijk ondanks zichzelf

Hij weet niet hoe hij moet lachen of huilen.

Ze heeft geen stem, ze is een bloem

dat niemand gevuld met kleur:

Zilveren Maan.

Vanavond zal hetzelfde zijn als de anderen,

het zal zijn licht laten schijnen met al zijn kou.

Zelfs de zon heeft zijn hart niet kunnen verdrijven...

En het zal nooit zijn zoals ik:

Zilveren Maan.

Hij is onsterfelijk ondanks zichzelf

Hij weet niet hoe hij moet lachen of huilen

ze heeft geen stem, ze is een bloem

dat niemand gevuld met kleur:

Zilveren Maan.