Эвтаназия - ХимерА

Словно цепью на закате скован клятвой Гиппократа,

Эти звенья впились в тело под эгидой светлой цели,

Нет ужаснее проклятия жертвой стать ее объятия,

Кипятком струясь по венам, потеряла жизнь цену…

В чем моя вина?

Сводит боль с ума!

Жизнь словно ад!

Ну где твой сладкий яд, ЭВТАНАЗИЯ?

Я такой же, как и раньше, но тернистый путь мой дальше,

Что ведет мое сознание до туннеля мироздания,

Надзиратели в халатах стерегут меня в палате,

Возводя из боли стену, потеряла жизнь цену…

В чем моя вина?

Сводит боль с ума!

Жизнь словно ад!

Ну где твой сладкий яд, ЭВТАНАЗИЯ?

Als een ketting bij zonsondergang gebonden door de eed van Hippocrates,

Deze schakels zijn in het lichaam gegraven onder auspiciën van een helder doel,

Er is geen vreselijke vloek meer om het slachtoffer te worden van haar omhelzing,

Kokend water dat door de aderen stroomde, verloor de prijs van het leven ...

Wat is mijn fout?

Maakt pijn gek!

Het leven is als een hel!

Waar is je zoete vergif, EUTHANASIA?

Ik ben dezelfde als voorheen, maar mijn doornige pad gaat verder,

Wat leidt mijn bewustzijn naar de tunnel van het universum,

Wachters in gewaden bewaken mij in de zaal,

Een muur bouwen uit pijn, het leven heeft zijn prijs verloren...

Wat is mijn fout?

Maakt pijn gek!

Het leven is als een hel!

Waar is je zoete vergif, EUTHANASIA?