Lördagskväll - KENTA

Vinden vilar, viken ligger som en spegel

Kvarnen somnar, seglarn tar ner segel

Oxarna bli släppta ut i gröna hagen

Allting rustar sig till vilodagen

Morkullsträcket drager över skogen

Drängen spelar dragklaver vid logen

Förstukvisten sopas, gården krattas

Trädgårdssängar vattnas och syrener skattas

På rabatten ligga barnens dockor

Under brokiga tulpaners klockor

Bolln i gräset lagt sig i skym unnan

Och trumpeten drunknat uti vattentunnan

Gröna luckor äro redan slutna

Låsen stängda, reglar skjutna

Frun går själv och släcker sista Ijuset

Snart i drömmar sover hela huset

Ljumma juninatten slumrar stilla

Still står gårdens nötta vädervilla

Men i stranden ännu havet gormar;

Det är bara dyningar från veckans stormar

De wind gaat liggen, de baai ligt als een spiegel

De molen valt in slaap, de matroos strijkt zijn zeilen

De ossen worden losgelaten in de groene weide

Alles wordt klaargemaakt voor de rustdag

Het stuk Morkull strekt zich uit over het bos

De jongen speelt accordeon in de lodge

Het kreupelhout wordt geveegd, de tuin wordt geharkt

Tuinbedden worden bewaterd en seringen worden gekoesterd

De kinderpoppen liggen op het bed

Onder de bellen van bonte tulpen

De bal in het gras lag in de verte

En de trompet verdronk in de waterton

Groene luiken zijn al gesloten

Sloten dicht, grendels geschoten

De vrouw gaat zelf en doet het laatste licht uit

Al snel slaapt in dromen het hele huis

De warme juninacht sluimert rustig

De verweerde villa van de boerderij staat stil

Maar aan de kust brult nog steeds de zee;

Het is gewoon deining van de stormen van deze week