The Ash Grove -

Down yonder green valley where streamlets meander

When twilight is fading, I pensively rove

Or at the bright noontide in solitude wander

Amid the dark shades of the lonely Ash grove

'Twas there while the blackbird was joyfully singing

I first met my dear one, the joy of my heart;

Around us for gladness the bluebells were ringing

Ah!

then little thought I how soon we should part

Still grows the bright sunshine o’er valley and mountain

Still warbles the blackbird his note from the tree;

Still trembles the moonbeam on streamlet and fountain

But what are the beauties of nature to me

With sorrow, deep sorrow, my bosom is laden

All day I go mourning in search of my love

Ye echoes, O tell me, where is the sweet maiden?

She sleeps 'neath the green turf down by the Ash grove

Beneden ginds groene vallei waar beekjes kronkelen

Als de schemering vervaagt, dwaal ik peinzend rond

Of dwaal op het heldere middaguur in eenzaamheid

Te midden van de donkere tinten van het eenzame Ash Grove

'Ik was daar terwijl de merel vrolijk zong'

Ik ontmoette voor het eerst mijn dierbare, de vreugde van mijn hart;

Om ons heen rinkelden de boshyacinten tot blijdschap

Ah!

toen dacht ik er niet aan hoe snel we uit elkaar zouden gaan

Nog steeds groeit de felle zon over de vallei en de bergen

Knort nog steeds de merel zijn noot uit de boom;

Trilt nog steeds de manestraal op beekje en fontein

Maar wat zijn de schoonheden van de natuur voor mij?

Met verdriet, diepe droefheid, is mijn boezem beladen

De hele dag rouw ik op zoek naar mijn liefde

Je echoot, o vertel me, waar is het lieve meisje?

Ze slaapt 'onder de groene grasmat bij de Ash Grove'