Kelepçe -

Ömür bir girdap, eskilerde bir kelepçe koluma hakim

Nedeni sahim, nedeni bilemedim ki

Derdim neydi?

Beydi başıma değdi kılıcı, canımı yakıcı onca sancı

Nerde kaldı huzurun gözcü?

Gözcü haberi sal!

Kan akar buram buram, kokar o korkun

Ecele çare yoktur, bir sihirdir, eşi bulunmaz ancak

Kimi zaman göğüs gerersin, kimi zamansa

Kayıp o ruha teslim nefsim

Gölge boylarında anlatır bir şair ruhu ellerinde kurban

Göz kapaklarında derman olsa, kime ne fayda?

Kime zarar, yazar yazar, karar verir, arar bulur

Son savaşlarında yüreği en derinde yok olur

Bir nefes hayat verin bu adama yok ki hiç gücüm

Öcüm damarlarımda gezinen rap yuvarlarımda

Kanım oluklarımda, durgun ve suskun

Bakışlarımda ne ki ifade?

Neydi anlamım?

Kelepçe bunalım öncüsüydü

Ellerimde kör düğümdü

Gördüğümdü bir resimde

Sorduğumdu kendime

Ve çaresizlik dizlerimde pusuda bekleyişte sakin

Hal yalın, ayak yalınken aklı alın

Kelepçe bunalım öncüsüydü

Ellerimde kör düğümdü

Gördüğümdü bir resimde

Sorduğumdu kendime

Ve çaresizlik dizlerimde pusuda bekleyişte sakin

Hal yalın, ayak yalınken aklı alın

Huzur özür dilemeli, bana uğramadığı her gün için!

Gurur af etmeli, ona sadık olamadım, tek eksiğim belki buydu

Yazdıklarımı dinlenecek hâle getiren

Zehri tatmak gerekir bazen, bil ki senin elinden

Derdi anlamak mı, yoksa bilmemek mi fayda?

Yoksa

Tek bir şansın olsa, fişini çekememek mi?

(Fayda nerede?)

Zor da olsa, irade sende hakim, her bir hücreme

Kilit sinirlerimde kazılı nefretimle

Yıldızlardan birine dokunabildim bu akşam, kararsızım

Gizemli gecenin karanlığında, o siyahıyla ansızın

Kör bakar o gözleri yolu uzundur besbelli

Can yanar, acır teni, kanı akar, siler teri

Bu kalbe tek kelepçe, iki bilekte, bir dilekçe olsa

Çehre solgun, çevre hezeyan

Devre hüsran, hicran kovsa fobileri

Yoksa imkân elde, git ileri!

Kurtarır bedeni elbet birileri ya

Kelepçe bunalım öncüsüydü

Ellerimde kör düğümdü

Gördüğümdü bir resimde

Sorduğumdu kendime

Ve çaresizlik dizlerimde pusuda bekleyişte sakin

Hal yalın, ayak yalınken aklı alın

Kelepçe bunalım öncüsüydü

Ellerimde kör düğümdü

Gördüğümdü bir resimde

Sorduğumdu kendime

Ve çaresizlik dizlerimde pusuda bekleyişte sakin

Hal yalın, ayak yalınken aklı alın

Het leven is een draaikolk, een handboei uit het verleden domineert mijn arm

Ik heb de reden, ik wist de reden niet

wat was mijn probleem?

Meneer, zijn zwaard raakte mijn hoofd, alle pijn die me pijn deed

Waar is je vredeswachter?

Pas op, breng het nieuws naar buiten!

Het bloed vloeit, het ruikt naar angst

Er is geen remedie voor de dood, het is magie, het is uniek maar

Soms verdraag je, soms

Mijn ziel gaf zich over aan die verloren ziel

Een dichter vertelt in de schaduw dat zijn ziel in zijn handen wordt opgeofferd

Wie zou er baat bij hebben als er een remedie voor de oogleden was?

Wie er gewond is, schrijft de auteur, beslist, zoekt en vindt

In zijn laatste veldslagen is zijn hart in het diepst vernietigd

Geef deze man een levensadem, ik heb geen macht

Wraak in mijn rap stroomt door mijn aderen

Mijn bloed stroomt in mijn dakgoten, stil en stil

Welke uitdrukking in mijn blik?

Wat was mijn betekenis?

Clamp was een voorloper van depressie

Blinde knoop in mijn handen

Ik zag op een foto

vroeg ik mezelf af

En wanhoop loert op mijn knieën

Ga blootsvoets, krijg de geest blootsvoets

Clamp was een voorloper van depressie

Blinde knoop in mijn handen

Ik zag op een foto

vroeg ik mezelf af

En wanhoop loert op mijn knieën

Ga blootsvoets, krijg de geest blootsvoets

Peace zou zich moeten verontschuldigen, voor elke dag dat hij me niet heeft bezocht!

Trots moet vergeven worden, ik kon hem niet trouw zijn, misschien was dat het enige wat mij ontbrak

Mijn geschriften beluisterbaar maken

Soms moet je het gif proeven, weet dat uit je hand

Is het beter te begrijpen of niet te weten?

Of

Als je maar één kans hebt, kun je hem niet loskoppelen?

(Waar is het voordeel?)

Ook al is het moeilijk, jouw wil heeft de controle, in elke cel van mij.

Opgesloten in mijn zenuwen met mijn haat

Ik heb vanavond een van de sterren kunnen aanraken, ik ben er nog niet uit

In de duisternis van de mysterieuze nacht, ineens met dat zwart

Hij ziet er blind uit, zijn ogen hebben duidelijk een lange weg

Het doet pijn, het doet pijn, het bloed stroomt, het veegt het zweet weg

Al is er maar één handboei aan dit hart, twee polsen, een petitie

Het gezicht is bleek, de omgeving ijlt

Circuitfrustratie, stigmafobieën

Anders, grijp de kans, ga vooruit!

Er zal vast iemand het lichaam redden

Clamp was een voorloper van depressie

Blinde knoop in mijn handen

Ik zag op een foto

vroeg ik mezelf af

En wanhoop loert op mijn knieën

Ga blootsvoets, krijg de geest blootsvoets

Clamp was een voorloper van depressie

Blinde knoop in mijn handen

Ik zag op een foto

vroeg ik mezelf af

En wanhoop loert op mijn knieën

Ga blootsvoets, krijg de geest blootsvoets