Ambience Iv] - Keith

Ele tava lá quieto, na dele… Só que um dia ele escutou um barulhinho,

uma fisgadinha… Tinha um cara lá embaixo quebrando pedra…

Aí ele falou assim: senhor, esse negócio de ser pedreira não é bom não, né?

O bom mesmo é ser esse cara qu quebra pedra…

Aí **** falou: mas, pera aí!

Essa cara ra você no começo, filho!

Aí ele falou: pois é!

Eu era feliz e não sabia!

Tá assim de gente que ainda não descobriu quem é

E por isso você está insatisfeito

A hora que você descobrir quem você é, e o que **** te chamou pra fazer já era!

Hij was daar rustig, in zijn eentje... Maar op een dag hoorde hij een klein geluid,

een klein haakje... Er was daar beneden een man die stenen aan het breken was...

Toen zei hij: meneer, het is toch niet goed om een ​​steengroeve te zijn?

Het beste is om die vent te zijn die stenen breekt...

Toen zei ****: maar, wacht even!

Dat gezicht was jij in het begin, zoon!

Toen zei hij: ja!

Ik was blij en wist het niet!

Het is zo van mensen die nog steeds niet weten wie ze zijn

En daarom ben je ontevreden

De tijd dat je erachter komt wie je bent en waartoe je geroepen bent, is voorbij!