Virheetön - Katri Ylander

Savuiseen nurkkaan, sen viimeiseen pöytään

jäät suru kasvoillasi

mua tervehdit hiljaa ja käännät pois pään

et päästä sun maailmaasi

onko se liikaa, kun mä tiedän

sä oot särkyvää

tuoko se liikaa häpeää?

Sä et oo ihmeellinen

sä oot vain pelkkä ihminen

kukapa meistä oisi, kukapa oisi

aina virheetön?

Mä muistan sen yön, kun rapussa kaikui

te huusitte ja niin lähti hän

yhdessä yössä sä toiseksi muutuit

hiljaisuuteen kätket nyt ikävän

onko se liikaa, kun mä tiedän

sun salaisuuden

onko se liikaa yksinäinen?

Sä et oo ihmeellinen

sä oot vain pelkkä ihminen

kukapa meistä oisi, kukapa oisi

aina virheetön?

Kukapa meistä oisi aina virheetön.

Sä et oo ihmeellinen

sä oot vain pelkkä ihminen

kukapa meistä oisi, kukapa oisi

aina virheetön?

Sä et oo ihmeellinen

sä oot vain pelkkä ihminen

kukapa meistä oisi, kukapa oisi

aina virheetön?

Naar een rokerige hoek, naar zijn laatste tafel

je zult depressief zijn op je gezicht

Mua begroet je rustig en draai je hoofd weg

je komt niet in de zon in jouw wereld

is het te veel als ik het weet?

je bent verbrijzeld

brengt het te veel schaamte?

Je bent niet geweldig

je bent gewoon een mens

wie van ons zou, wie zou?

altijd foutloos?

Ik herinner me die nacht toen de ladder echode

je schreeuwde en dus ging hij weg

van de ene op de andere dag veranderde je

om je het zwijgen op te leggen, verberg je je nu droevig

is het te veel als ik het weet?

het geheim van de zon

is het te eenzaam?

Je bent niet geweldig

je bent gewoon een mens

wie van ons zou, wie zou?

altijd foutloos?

Wie van ons zou altijd foutloos zijn.

Je bent niet geweldig

je bent gewoon een mens

wie van ons zou, wie zou?

altijd foutloos?

Je bent niet geweldig

je bent gewoon een mens

wie van ons zou, wie zou?

altijd foutloos?