Joutsenlaulu - Katri Ylander

Taas lapset pihalla nään

Ikkunas alla leikkivän leikkejään

Taas siihen paikallesi ikkunaan jäät, siihen ikkunaan jäät

Lennät vuosien taa

Ne muistot päivittäin sut valtaansa saa

Ne Joutsenlauluun etsii taas laulajaa, etsii taas laulajaa

Nuo hetket syntymästä kuolemaan kun silmäluomiin heijastuu

Saa toiset uskomaan kai Jumalaan, toiset Saatanaan, tai mihin vaan

Muttei kuitenkaan tähän maailmaan

Sä kerran löysit myös sen

Tuon puolen vuosisadan rakkauden

Sun oli helppo olla onnellinen, olla onnellinen

Nyt mitä vaistoillas teet

Kun linnut pesästään on pois lentäneet

On enää valokuvat kellastuneet, ne selaat taas uudelleen, ja taas uudelleen

Et ehkä sääliäni kaipaa, ei se saa tuskaa puutumaan

Tuo tuska laulun tämän kirjoittaa Tuo tuska kiinni saa kenet vaan

Tuo tuska kiinni saa

Suruhuntusi nään, se viisi vuotta sitten sai hengittää

Sut Joutsenlaulu silloin sai itkemään, sut sai itkemään

Tahtoisit olla niin kuin silloinkin, kun peityit huntuun valkoiseen

Se jäänyt on jo ajan jalkoihin niin kuin sinäkin

Tahtoisin yrittää ja että silloin veden pinnalle jään

Kun joen tulvivan mä uomista nään, kun joen tulvivan nään

Nuo naiset marketeissa kärryineen ja miehet kantabaareissaan

Nuoruuden lähteestä kai haaveilee, ja tuska laimenee, tai miten vaan

Taas hetken lähempänä kuolemaa, ei haihdu tuska milloinkaan

Tuo tuska laulun tämän kirjoittaa, tuo tuska kiinni saa

Kenet vaan, tuo tuska kiinni saa kenet vain haluaa

Nogmaals, kinderen in de tuin

Raam eronder spelen met clips

Nogmaals, je blijft in dat raam, je blijft in dat raam

Je vliegt al jaren

Die herinneringen krijgen elke dag hun kracht

Ze zijn weer op zoek naar een zanger, weer op zoek naar een zanger

Die momenten van geboorte tot dood wanneer ze worden weerspiegeld in de oogleden

Laat anderen in God geloven, anderen in Satan, of wat dan ook

Maar niet in deze wereld

Jij hebt het ook ooit gevonden

De liefde van die halve eeuw

Zon was gemakkelijk om gelukkig te zijn, om gelukkig te zijn

Wat doe je nu met je instincten?

Als de vogels uit hun nest zijn gevlogen

De foto's zijn niet langer vergeeld, je bladert steeds opnieuw

Je mag geen medelijden met me hebben, het zal je geen pijn doen voelen

Dat pijnlied dat dit schrijft Die pijn vangt iedereen behalve

Die pijn haalt je in

Tot mijn verdriet moest ik vijf jaar geleden ademen

Sut de zwanenzang maakte me aan het huilen toen, Sut maakte me aan het huilen

Je zou hetzelfde willen zijn als toen je je sluier met wit bedekte

Het bestaat al een tijdje, net als jij

Ik zou het proberen en dat zou het ijs op het wateroppervlak zijn

Als de rivier overstroomt, zwelt ik op als de rivier overstroomt

Die vrouwen in de supermarkten met hun karren en de mannen op hun hakken

Ik denk dat hij droomt van de bron van zijn jeugd, en de pijn verdunt, of wat dan ook

Nogmaals, een moment dichter bij de dood, de pijn verdampt nooit

Die pijn van het lied dat dit schrijft, die pijn vangt

Wie, die pijn vangt wie maar wil