Peaceweaver - Kate Price

Upon a hill, above a town

A young girl sits, her head bowed down

Asking «when will it cease, this troubled time?»

And leave her land in peace

And in the spring, before their power

Into hear hair she weaves the flowers

And with open hand, she walks her land

Her destiny to find

It is arranged, the plans are set

Into a warring clan she’s wed

She’s a human bridge to stop the flow

Of blood upon their fields

With summer sun, she wears a crown

Her maidens dress now a foreign gown

And it’s her body she lays down

She’s a weaver of peace

But war returns, again and again

One battle claims her family’s men

Sons, husband, brothers, father, all

To each other swords they fall

With autumn wind upon the pyre

She weaves their arms before the fire

To set them free her sole desire

She’s a weaver of peace

And with the snow she takes her leave

To heal herself she sits to weave

A tapestry her tale to tell

And give her grief to time

Her long hair shorn as golden thread

She weaves a story of her dead

That those who see may choose peace instead

She’s a weaver of peace

Op een heuvel, boven een stad

Een jong meisje zit, haar hoofd gebogen

Vragen "wanneer houdt het op, deze moeilijke tijd?"

En laat haar land met rust

En in de lente, vóór hun macht

In horen haar weeft ze de bloemen

En met open hand bewandelt ze haar land

Haar lot te vinden

Het is geregeld, de plannen zijn gemaakt

In een strijdende clan is ze getrouwd

Ze is een menselijke brug om de stroom te stoppen

Van bloed op hun velden

Met zomerzon draagt ​​ze een kroon

Haar meisjesjurk is nu een buitenlandse jurk

En het is haar lichaam dat ze neerlegt

Ze is een wever van vrede

Maar de oorlog keert terug, keer op keer

Eén gevecht claimt de mannen van haar familie

Zonen, echtgenoot, broers, vader, allemaal

Aan elkaar vallen ze zwaarden

Met herfstwind op de brandstapel

Ze weeft hun armen voor het vuur

Om ze te bevrijden van haar enige verlangen

Ze is een wever van vrede

En met de sneeuw neemt ze afscheid

Om zichzelf te genezen zit ze te weven

Een tapijt om haar verhaal te vertellen

En geef haar verdriet de tijd

Haar lange haar als gouden draad geschoren

Ze weeft een verhaal van haar doden

Dat degenen die zien in plaats daarvan vrede mogen kiezen

Ze is een wever van vrede