Lua - Kate Martin

I’m not scared, nor am I afraid

I’m a lion deep inside

And people talk word will get around

Your friends turn out to be your foes

And I’m not waiting around

I’m not playing the fool

You should be scared

And I’m not waiting around

I’m not playing the fool

Take it to the river, let your feelings go

Let the salty water illuminate the snow

Tell your friends you’re leaving, you need a place to stay

But don’t be disappointed when they look the other way

Have you ever seen a grave, ever seen a ghost

Ever seen a train wreck of the one you love the most?

You asked me very nicely but all that I can say

Is maybe I’m a baby but I’m withering away

I’ll illuminate the stars in the sky

I’ll sail my boat across the seven seas

To hold my hand and never let it go

To write a letter to your lover who you barely know

From the bottom of your heart only one of us can know

I woke up grumpy from the light, distracted by a pot of tea

And eyes to floor, pass the mirror door

Still afraid of what I’d see

Lua in the corner of my eye

Pupils in the back of my head

You should be scared

You should be terrified

Cause I’m not waiting around

And I’m not playing the fool

I’ll illuminate the stars in the sky

I’ll sail my boat across the seven seas

To hold my hand and never let it go

To write a letter to your lover who you barely know

From the bottom of your heart only one of us can know

Ik ben niet bang en ook niet bang

Ik ben een leeuw diep van binnen

En mensen praten, het woord zal de ronde doen

Je vrienden blijken je vijanden te zijn

En ik wacht niet af

Ik speel niet voor de gek

Je zou bang moeten zijn

En ik wacht niet af

Ik speel niet voor de gek

Breng het naar de rivier, laat je gevoelens gaan

Laat het zoute water de sneeuw verlichten

Vertel je vrienden dat je weggaat, je hebt een plek nodig om te blijven

Maar wees niet teleurgesteld als ze de andere kant op kijken

Heb je ooit een graf gezien, ooit een geest gezien?

Ooit een treinwrak gezien van degene van wie je het meest houdt?

Je vroeg het me heel aardig, maar alles wat ik kan zeggen

Is misschien dat ik een baby ben, maar ik kwijn weg

Ik zal de sterren aan de hemel verlichten

Ik zeil met mijn boot over de zeven zeeën

Mijn hand vasthouden en nooit meer loslaten

Om een ​​brief te schrijven aan je minnaar die je amper kent

Uit de grond van je hart kan slechts één van ons het weten

Ik werd chagrijnig wakker van het licht, afgeleid door een pot thee

En ogen naar de vloer, passeer de spiegeldeur

Nog steeds bang voor wat ik zou zien

Lua in mijn ooghoek

Pupillen achter in mijn hoofd

Je zou bang moeten zijn

Je zou doodsbang moeten zijn

Want ik zit niet te wachten

En ik speel niet voor de gek

Ik zal de sterren aan de hemel verlichten

Ik zeil met mijn boot over de zeven zeeën

Mijn hand vasthouden en nooit meer loslaten

Om een ​​brief te schrijven aan je minnaar die je amper kent

Uit de grond van je hart kan slechts één van ons het weten