Robôs -

Não sou propriedade de ninguém

Nem da tecnologia sou refém

Eu tô nem aí se ganho views

Se não dão curtidas no perfil

A humanidade virou robô

Só virtualmente propaga amor

Sem tempo para a vida real

Zapeia, procrastina o ideal

O que tá faltando é união

O remédio pra curar solidão

Desapega, abraça quem tá do seu lado

Porque hoje amanhã já é passado

Alívio pra dor era sorvete

Agora digitar é cacoete

O riso transmutou-se em drama

Universo infectado pela fama

Marionetes, fantoches cibernéticos

Sentimento verdadeiro é sintético

Vamos resgatar o olho no olho?

Rir juntos e ajudar uns aos outros?

Não espere, crie a ocasião

Não adie, aproveite a situação

Beija, viva, peça perdão pelo que fez

A vida não rebobina e não tem replay

Ik ben niemands eigendom

Ik ben niet eens een gijzelaar van technologie

Het maakt me niet uit of ik views krijg

Als ze het profiel niet leuk vinden

De mensheid is een robot geworden

Verspreidt alleen virtueel liefde

Geen tijd voor het echte leven

Zapeia, stel het ideaal uit

Wat ontbreekt is eenheid

Het medicijn tegen eenzaamheid

Laat los, knuffel wie aan jouw kant staat

Want vandaag, morgen is voorbij

Pijnstilling was ijs

Nu is typen stom

Lachen werd omgezet in drama

Universum besmet door roem

Poppen, cybernetische poppen

Echt gevoel is synthetisch

Gaan we oog om oog redden?

Samen lachen en elkaar helpen?

Wacht niet, creëer de gelegenheid

Stel het niet uit, profiteer van de situatie

Kus, leef, vraag vergeving voor wat je hebt gedaan

Het leven spoelt niet terug en heeft geen herhaling