O Que Tem de Ser - Käp

Há quem só ande rápido quando chove

Será que essa é a melhor resposta à pergunta «o que é que nos move?»

Há que respeitar quem corre porque ainda há quem goze com

O que falha sempre que tenta e se senta mas não foge

Bato à porta, entro e sento, já estou atrasado

Tenho veia de professor mas não fui ensinado

Eu fui educado com amor ao quadrado

E calado aprendi que só se aprende quando se está calado

Eu sei que olhas para mim e dás-me vinte e tal

Sentes o que eu sinto e tal mas tal e qual tu estás errado

Então pego num copo de vinho e o mal

É estar sozinho mas calma porque estou de pedra e cal fechado

Bem calejado na ponta dos dedos

Na mão esquerda da guitarra e na direita de escrever

Agora tenta descrever os medos

E diz-me se o que faço é fácil ou se eu o faço parecer

Sem merdas, sou-te sincero, também não sei a resposta

E no espelho em que me vês cota eu vejo-me um miúdo

E finalmente estou perdido num estudo que gosto

Mas por muito que já o seja ainda não me sinto maduro

E no regresso aos locais da altura em que era pequeno

A roupa mingou com água e as memórias com o tempo

E eu nessa altura tinha uma altura mais curta

Hoje curto é o cabelo para saber quanto é que eu cresço

Tudo o que passa por ti deixa uma marca

Ser grande não adianta porque não se mede a alma

Tudo o que passa aqui também me mata

E com o tempo ensino-me a não perder a calma

Tudo o que passa por ti deixa uma marca

Ser grande não adianta porque não se mede a alma (não se mede a alma)

Olhar para os outros sempre foi normal para mim

Mas o normal dos outros nunca foi olhar para aqui

E daí aprendi a não focar no vazio

Visto que só tenho visto gente a ver passar navios

Trago sempre comigo a mania da comparação

Ser capaz ou não ser, é a minha questão

Admito, sou capaz de ter perdido o brilho

Sem olhos de vidro, no entanto está tudo tão pouco nítido

Curtia dar um descanso aos meus cotas

Para se esquecerem de ser pais de um gajo que não sabe ser filho

Contudo tenho aprendido aos poucos (a) saber lidar com os outros

E sei que eles só me querem ver num bom caminho

Sou caminheiro mas doutros agrupamentos

Com elétricos estátios criaram movimento

Faz parte do crescimento de um gajo nada de mais

Aprender a ser excepção dos preconceitos naturais

É natural, mas hoje em dia o que é que não o é

Pelo que eu vejo os míudos já sabem bater o pé

Educar um puto agora é um trabalho inglório

Eu fiz-me homem quando me dei ao respeito a mim próprio

Lição número 1, não falhes lições

Pois sentires que sabes menos é das piores sensações

Daí ouvir o meu cota sempre que ele me reforça

«Zé, aquilo que tem de ser tem muita força»

Er zijn er die alleen hard lopen als het regent

Is dit het beste antwoord op de vraag "wat ons beweegt?"

Je moet degenen die rennen respecteren, want er zijn nog steeds mensen die de spot drijven

Degene die elke keer faalt als hij probeert en gaat zitten maar niet wegrent

Ik klop op de deur, ik ga naar binnen en ga zitten, ik ben al laat

Ik heb de streak van een professor, maar ik heb het niet geleerd

Ik ben opgevoed met liefde in het kwadraat

En stil leerde ik dat je pas leert als je stil bent

Ik weet dat je naar me kijkt en me twintig iets geeft

Je voelt wat ik voel en zo en zo heb je ongelijk

Dus ik neem een ​​glas wijn en kwaad

Het is alleen zijn maar kalm omdat ik in steen en kalk ben opgesloten

Goed eelt op de vingertoppen

In de linkerhand van de gitaar en schrijven in de rechterhand

Probeer nu de angsten te beschrijven

En vertel me of wat ik doe gemakkelijk is of dat ik het laat lijken

No shit, ik ben eerlijk tegen je, ik weet het antwoord ook niet

En in de spiegel waarin je me ziet, zie ik mezelf als een kind

En ik ben eindelijk verdwaald in een studie die ik leuk vind

Maar hoezeer ik dat ook al ben, ik voel me nog steeds niet volwassen

En op de terugweg naar de plaatsen toen ik klein was

Kleding vervaagde met water en herinneringen met de tijd

En in die tijd was ik korter

Vandaag is mijn haar kort om te weten hoeveel ik groei

Alles wat aan je voorbij komt laat een spoor achter

Groot zijn heeft geen zin, want je meet de ziel niet

Alles wat hier gebeurt, doodt mij ook

En na verloop van tijd leer ik mezelf om mijn kalmte niet te verliezen

Alles wat aan je voorbij komt laat een spoor achter

Groot zijn heeft geen zin omdat je je ziel niet meet (je meet je ziel niet)

Naar anderen kijken is voor mij altijd normaal geweest

Maar voor anderen was het normaal om hier nooit te kijken

En toen leerde ik me niet te concentreren op de leegte

Aangezien ik alleen maar mensen heb zien kijken naar schepen die voorbij komen

Ik draag altijd de manie bij me ter vergelijking

Kunnen of niet zijn, dat is mijn vraag

Ik geef toe, ik had misschien mijn glans verloren

Zonder glazen ogen is alles echter zo onduidelijk

Ik wil mijn quota een pauze geven

Om te vergeten de ouders te zijn van een man die niet weet hoe hij een zoon moet zijn

Wel heb ik gaandeweg geleerd hoe ik met anderen om moet gaan

En ik weet dat ze me gewoon op het goede pad willen zien

Ik ben een wandelaar maar van andere groepen

Met elektrische stadions creëerden ze beweging

Het maakt deel uit van de groei van een man, geen probleem

Leren een uitzondering te zijn op natuurlijke vooroordelen

Het is natuurlijk, maar wat is het vandaag niet?

Van wat ik zie, weten de kinderen al hoe ze met hun voeten moeten stampen

Een kind opvoeden is nu een roemloze taak

Ik werd een man toen ik mezelf respecteerde

Les nummer 1, mis geen lessen

Omdat het gevoel alsof je minder weet een van de ergste sensaties is

Vandaar dat ik naar mijn quota luister wanneer hij me versterkt

«Zé, wat moet, heeft veel kracht»