Do Nada - Käp

Já dizia o Aleixo:

A vida é uma ribeira

Caí nela infelizmente

Hoje vou, queira ou não queira

Aos trambolhões na corrente

E todos vamos

Eu nunca falo sem saber

Reflecti e larguei o que eu não preciso para viver

Deixei cair tudo ao chão e apanhei o essencial

E vi que metade do lixo da vida é mental

E que é tudo uma questão de organização

Não deixares o fútil obstruir-te a visão

Porque lixo a mais na mente só traz confusão

E confundes o fácil com a tua missão

E foi isso que eu percebi

Que para poder mudar a música tinha que me mudar a mim

Eu também sei quem é quem e nunca confiei assim

Mas se eu quero mudar o mundo tenho que me dar a mim

Quem não consegue mudar dá, quem não quer mudar de ar?

Eu bem que queria ficar mas já não fico por casa

Porque o meu desconforto traz-me o conforto

De saber distinguir quando sou júri ou corredor, e grito:

«Corre dor!

Corre no corredor!»

Da ala em que a sala divide em dois o amor

De um lado sorri um pai que o é pela primeira vez

Do outro chora um neto após o último adeus

É a ironia disto tudo e como tu

Todos fazemos parte de um ciclo

Contudo está nas tuas mãos e decide tu

Se queres ser só mais um ou um invicto, é isto

Do nada nasce tudo e do nada nasces tu

Deste a queda que cada um dá para cair no mundo

E se a vida é uma ribeira e tu te encontras lá no fundo

Larga tudo e sobe à tona porque do nada nasce tudo

Do nada recebes uma chamada

Do outro lado uma voz cansada, notícia inesperada

Dizem-te que estás doente

Ou então perdeste alguém enquanto não estavas presente

Há coisas que não controlas

Nem tudo é um jogo nem tu és sempre o dono da consola

Então cresces e vês que já nada é como na escola

E não podes excluir alguém só por seres o dono da bola

E esta bola que é o mundo gira e dá mais voltas

E se tu não souberes quem és ele vai-te dar a volta

Por isso é que eu me preparo para a eventualidade

Dos meus avós não serem imortais com esta idade

Eu não sou calculista, só faço cálculos

Junto os meus pontos de vista todos num só diálogo

Passo por malabarista da vida, seguro numa só mão

O meu stress e o meu destino sem rede de proteção

(e se caíres?) curo as feridas e tento de novo

Tento não jogar em algo que não é um jogo

Procuro estabilidade no ambiente errado

E saber que estou deslocado é o primeiro passo

Deposito a confiança no registo

À espera que depois disto me saibam pôr no sítio certo

Onde eu sempre estive, mas ninguém concorda

Não queiras viver a tua vida em cima de uma corda

Aleixo zei al:

Het leven is een rivier

Ik ben er helaas voor gevallen

Vandaag ga ik, of ik het nu leuk vind of niet

Naar de struikelblokken in de stroming

En we gaan allemaal

Ik spreek nooit zonder het te weten

Ik reflecteerde en liet los wat ik niet nodig heb om te leven

Ik liet alles op de grond vallen en pakte de benodigdheden

En ik zag dat de helft van het afval van het leven mentaal is

En dat het allemaal een kwestie van organisatie is

Laat het nutteloze je zicht niet belemmeren

Want te veel rotzooi in de geest brengt alleen maar verwarring

En je verwart het gemakkelijke met je missie

En dat is wat ik me realiseerde

Dat ik, om de muziek te veranderen, mezelf moest veranderen

Ik weet ook wie wie is en dat heb ik nooit zo vertrouwd

Maar als ik de wereld wil veranderen, moet ik mezelf geven

Wie kan niet veranderen, wie wil zijn lucht niet veranderen?

Ik wilde heel graag blijven, maar ik blijf niet meer thuis

Omdat mijn ongemak me troost geeft

Weten hoe te onderscheiden wanneer ik een jury of een hardloper ben, en ik schreeuw:

"Hal!

Ren door de gang!»

Vanuit de vleugel waar de woonkamer de liefde in tweeën deelt

Aan de ene kant lacht een vader die voor het eerst lacht

Aan de andere kant huilt een kleinzoon na het laatste afscheid

Het is de ironie van dit alles en hoe jij

We maken allemaal deel uit van een cyclus

Het is echter in jouw handen en jij beslist

Als je nog één of ongeslagen wilt zijn, dan is dit het

Alles wordt uit niets geboren en jij wordt uit niets geboren

Jij gaf de val die iedereen neemt om te vallen in de wereld

En als het leven een rivier is en jij bent op de bodem

Laat alles vallen en kom naar de oppervlakte, want alles wordt uit niets geboren

Uit het niets word je gebeld

Aan de andere kant een vermoeide stem, onverwacht nieuws

Ze vertellen je dat je ziek bent

Of je bent iemand verloren terwijl je er niet was

Er zijn dingen die je niet kunt controleren

Niet alles is een spel en je bent ook niet altijd de eigenaar van de console

Dan groei je op en zie je dat niets meer is zoals school

En je kunt iemand niet uitsluiten alleen omdat jij de bal bezit

En deze bal die de wereld is, draait en gaat rond en rond

En als je niet weet wie je bent, zal hij je omdraaien

Daarom bereid ik me voor op de eventualiteit

Van mijn grootouders die op deze leeftijd niet onsterfelijk zijn

Ik ben geen rekenmachine, ik doe alleen berekeningen

Ik verzamel mijn standpunten allemaal in één dialoog

Ik passeer de jongleur van het leven, vastgehouden in één hand

Mijn stress en mijn lot zonder vangnet

(wat als je valt?) Ik genees de wonden en probeer het opnieuw

Ik probeer niet iets te spelen dat geen spel is

Ik zoek stabiliteit in de verkeerde omgeving

En weten dat ik niet op mijn plaats ben, is de eerste stap

Ik vertrouw op de registratie

Wachten tot ze weten hoe ze me hierna op de juiste plek kunnen zetten

Waar ik altijd ben geweest, maar niemand is het daarmee eens

Je wilt je leven niet aan een touw hangen