Deitado é Infinito - Käp

Existe um frio que se chega com o sol

E sinto que por senti-lo giro como um girassol

À procura duma luz numa constante rotação

Por haver quem me seduz mas não quem me dê a mão

E giro, mais ou menos em vão, sem um motivo

Com o aumento de noites em que eu deixo de sentir-me

O frio contraria isso e eu não o contrario

Por viver contrariado, ao contrário do que eu tenho dito

Hoje é Inverno e o sol raia no parque

E pelas onze da manhã vou ao cigarro do debate

A ver se alguma ideia bate e faz a folha reagir

Enquanto o vento arrasta as folhas que o Outono fez cair

E eu fico por aqui, e já fragmentado

Junto os pedaços de mim e que ninguém quer colar

Faço disso um desafio mas que ninguém quer jogar

Por eu ser um enigma que ainda não está solucionado

Então repete o enunciado, é normal

Não perceberes o que eu digo e o que eu sou por veres mal

A questão está no sentir e ultrapassa o visual

A neve não faz o Inverno mas calor faz o Natal

Agora sinto inquietação como o outro Zé sentia

O porquê disto é que eu não percebo ainda

É que há manhãs de sol mas também há noites frias

E por enquanto só tremo quando o meu ontem me liga, até logo

É Inverno e tenho frio (e todos temos)

Sou incerto até comigo (e todos vemos)

Eu vejo bem e sei de cada detalhe

Mas se passares por aqui arranja-me um agasalho

É Inverno e tenho frio (e todos temos)

Sou incerto até comigo (e todos vemos)

Eu vejo bem e sei de cada detalhe

Tu diz-me se tiveres frio, eu dou-te o meu agasalho

E dizia o nosso Pessoa, «vale sempre a pena quando a alma não é pequena»

Existe um frio que se chega cinzento

E também há um filtro azul que dá ao jazz o sentimento

(De) mais vozes eu não preciso se não forem ao ouvido

Se eu já me sinto perdido entre a verdade e o que imagino

E aquilo que poderia ser

Há pouco que me faz tremer, há muito que o quer fazer, eu estou a ver

A forma como ficas frágil se te deixas aquecer

E as novas formas que ganhas que eu quero conhecer em ti

Queres-me cobrir?

Queres ser o meu cobertor?

É que o céu está encoberto e as nuvens não me dão calor

Eu estava à espera de outros dias, favoráveis para ir à luta

E é que há pouco que se possa fazer num dia de chuva…

São só desculpas esfarrapadas como a manta que tenho

E ainda assim eu mantenho esse contacto

Porque o que hoje cai em mim amanhã sai-me da boca

Mas para eu sair de casa vou querer um agasalho

Então preciso de algo que me aqueça de noite

E as soluções que tenho teimam em deixar-me num oito

Sei que deitado é infinito mas isso não é o ponto de vista

Que eu tenho em vista quando escrevo três pontos

Se tu nem sabes o que é bossa não me aqueces e pronto

Pouco adianta nem que o samba que danças me deixe louco

«Deitado é infinito» mas essa não é premissa para a vida

Que, à deriva, eu resumo a três pontos

Er is een verkoudheid die met de zon komt

En dat voel ik omdat ik het schattig vind als een zonnebloem

Op zoek naar een licht in constante rotatie

Omdat er mensen zijn die me verleiden, maar niet degenen die mijn hand vasthouden

En ik draai, min of meer tevergeefs, zonder reden

Met de toename van nachten dat ik niet meer voel

De kou is hier tegen en ik ben er niet tegen

Voor het leven in oppositie, in tegenstelling tot wat ik heb gezegd

Het is vandaag winter en de zon schijnt in het park

En om elf uur 's ochtends ga ik naar het debat sigaret

Kijken of een idee toeslaat en het blad laat reageren

Terwijl de wind de bladeren sleept die de herfst liet vallen

En ik ben hier, en al gefragmenteerd

Ik heb de stukjes van mij samengevoegd die niemand in elkaar wil zetten

Ik maak er een uitdaging van die niemand wil spelen

Omdat ik een raadsel ben dat nog niet is opgelost

Herhaal dan de verklaring, het is normaal

Niet begrijpen wat ik zeg en wat ik ben omdat je het verkeerd ziet

Het probleem zit hem in het gevoel en gaat verder dan het uiterlijk

Sneeuw maakt geen winter, maar warmte maakt Kerstmis

Nu voel ik me ongemakkelijk zoals de andere Zé zich voelde

De reden hiervoor is dat ik het nog steeds niet begrijp

Er zijn alleen zonnige ochtenden, maar er zijn ook koude nachten

En voorlopig beef ik alleen als mijn gisteren me roept, tot straks

Het is winter en ik heb het koud (en dat hebben we allemaal)

Ik ben onzeker, zelfs met mezelf (en we zien het allemaal)

Ik zie goed en ken elk detail

Maar als je langskomt, geef me dan een jas

Het is winter en ik heb het koud (en dat hebben we allemaal)

Ik ben onzeker, zelfs met mezelf (en we zien het allemaal)

Ik zie goed en ken elk detail

Zeg me dat als je het koud hebt, ik je mijn trui zal geven

En onze Pessoa zei altijd: «het is altijd de moeite waard als de ziel niet klein is»

Er is een verkoudheid die grijs wordt

En er is ook een blauwfilter dat jazz het gevoel geeft

(Of) meer stemmen heb ik niet nodig als ze niet worden gehoord

Als ik me al verloren voel tussen de waarheid en wat ik me voorstel

En wat zou kunnen zijn

Er is weinig dat me doet beven, er is veel dat het wil doen, zie ik

De manier waarop je kwetsbaar wordt als je jezelf warm laat worden

En de nieuwe manieren waarop je wint die ik over je wil weten

Wil je me dekken?

Wil je mijn deken zijn?

Alleen de lucht is bewolkt en de wolken geven me geen warmte

Ik wachtte op andere dagen, gunstig om ten oorlog te trekken

En op een regenachtige dag kun je weinig doen...

Het zijn maar flauwe excuses, zoals de deken die ik heb

En toch houd ik dit contact

Want wat mij vandaag opvalt, komt morgen uit mijn mond

Maar als ik het huis uit ga, wil ik een warme jas

Dus ik heb iets nodig om me 's nachts warm te houden

En de oplossingen die ik heb staan ​​erop om me in het cijfer acht te plaatsen

Ik weet dat liggen oneindig is, maar dat is niet het standpunt

Wat ik in gedachten heb als ik drie punten schrijf

Als je niet eens weet wat bossa is, warm me dan niet op en dat is alles

Het heeft geen zin, zelfs als de samba die je danst me gek maakt

"Liggen is oneindig", maar dit is geen uitgangspunt voor het leven

Die, op drift, vat ik samen in drie punten