Greta -

Greta sur ta Gretsch patinée, je t’imagine rosir mes propos, éclaircir tes

mèches et pâlir tes bas.

Sur cette peau parfois bleue, je me vois veinard de l' instant, te guérir de tes

plaies.

Je me vois sortir, décalé ton bras, de ton hôtel, palace blanc et mité,

imitant toutes ces passes de toréadors hollywoodiens déj morts.

Je les imagine tes pieds, leurs liasses calquées sur leurs langues mauves.

Greta toi, sur ta Gretsch patinée, sur ton vieux club tu joues encore en

désaccord.

Tu as envie d’y retourner et je finirai peut être par fuir en moi ce bruit

blanc, mais je note ton accord, et je ne bouge, ne frémis, aucune émulsion ne

doit passer.

Tu ne bouges toujours pas, cette odeur de talc, t’alcaline les vêtements et les

artères, ces artères altérées de toute part par ces molécules, ces particules

américaines, ces molécules qui te font et t’ont fait perdre la tête mais pas la

mélodie Gretschienne.

Greta sur ta Gretsch patinée, toutes ces molécules américaines t’ont fait

perdre la tête.

J'éclaircis tes mèches, je touche tes cheveux, je vois tes

gestes, tes vêtements, ces molécules américaines qui t’ont fait perde la tête.

Greta sur ta Gretsch patinée, sur ton fauteuil, tu joues encore, tu joues

encore en désaccord, je vois bien distinctement, les molécules, ces molécules

Greta op je gepatineerde Gretsch, ik stel me voor dat je mijn woorden bloost, je...

highlights en vervagen uw kousen.

Op deze soms blauwe huid zie ik mezelf gelukkig voor het moment, je genezen van je

zweren.

Ik zie mezelf naar buiten komen, je arm verplaatsend, uit je hotel, wit en door motten aangevreten paleis,

het nabootsen van al die passen van dode Hollywood-stierenvechters.

Ik stel me je voeten voor, hun proppen gemodelleerd naar hun paarse tongen.

Greta jij, op je verweerde Gretsch, op je oude club waar je nog steeds in speelt

onenigheid.

Je wilt terug en misschien ren ik weg voor dit geluid in mij

wit, maar ik zie uw akkoord, en ik beweeg niet, huiver, geen emulsie

moet gaan.

Je beweegt nog steeds niet, die geur van talk, alkalisch je kleren en...

slagaders, deze slagaders zijn aan alle kanten veranderd door deze moleculen, deze deeltjes

Amerikanen, die moleculen die je maken en je gek maken, maar niet de...

Gretschiaanse melodie.

Greta op je verweerde Gretsch, al die Amerikaanse moleculen hebben je gemaakt

het verstand verliezen.

Ik verlicht je highlights, ik raak je haar aan, ik zie je

gebaren, je kleren, die Amerikaanse moleculen waardoor je gek werd.

Greta op je verweerde Gretsch, op je stoel, je speelt nog steeds, je speelt

ben het er nog steeds niet mee eens, ik kan de moleculen duidelijk zien, deze moleculen