Obbligato -

奇麗な感傷が

壊れた海に風を呼んでいる

静かに舞い落ちる

綿毛のように夜を埋めて行く

琥珀の波 錆びた小舟は

月の引力擦り抜けて行く

愛を囁く腕は白く

水の表に輝いていた

甘く canto lamento

眩しい夜の波紋の中で

繰り返す恋のうた

Obbligato

寄り添いながら二つの声は

一つになれないまま

額に刻まれた印のように

細い手を取った

無数の感情が

音符のように胸を埋めて行く

生まれる前に消えて行くうた

閉じた瞼を慰めるもの

私のことを忘れずにいて

声もかたちも失くした後も

Canto lamento

真珠のような吐息連ねた

満ち潮の首飾り

Obbligato

寄せて離れて二人の声は

帰らぬ波のように

Een mooi gevoel

De wind roepend naar de gebroken zee

Rustig zweven

Vul de nacht als dons

Amber golven Roestige boten

De aantrekkingskracht van de maan glipt erdoorheen

De arm die liefde fluistert is wit

Schijnt op het wateroppervlak

Zoete canto lamento

In de rimpelingen van een oogverblindende nacht

Herhaald liefdeslied

Obligaat

Twee stemmen terwijl je lekker aan het knuffelen bent

Zonder één te zijn

Als een merkteken op het voorhoofd gegraveerd

Ik nam een ​​dunne hand

Talloze emoties

Vul je borst als een muzieknoot

Een lied dat verdwijnt voordat het geboren is

Wat troost de gesloten oogleden

Vergeet mij niet

Zelfs na verlies van stem en vorm

Canto lamento

Een reeks parelwitte zuchten

Hoogwater ketting

Obligaat

De stemmen van de twee zijn gescheiden

Als een golf die nooit terugkeert