Destiny - Jus Allah

This had to happen

I thought of this, possessed by a demon

While a preacher was screaming at me in Latin

I guess he thought that he could fight it

But that was kinda naïve, cause why would it

Wanna leave if it was invited?

I took off his halo, I had a message for God

I thought it worked as a two-way radio

He was small potatoes but I needed a person to sacrifice

Like when you throw a virgin in a volcano

I started recognizing his God cut off communication

I guess his location wasn’t worth jeopardizing

He started petrifying, his body was dead stiff

As if he forgot to stretch before exorcising (exercising)

I have been had, his Bible was a tadbit light

He had cut out the pages to put a flask in it

I wasn’t mad at it, I probably would’ve done it myself

Or maybe I’m just playing devil’s advocate

Last chip in the bag, last page of the novel

I’m gluing the last stick of a ship I made in a glass bottle

When I began I didn’t think it was possible

But I think therefore I am like Aristotle

I studied meditation, I had to be in the zone

In order to go beyond my own expectation

A lot of hard work and dedication, it never deterred me

It’s more about the journey than the destination

What would be the reason for me to take on such a feat

If I couldn’t guarantee I would see its completion?

I’m obviously berserk, cause I believe when I’m deceased

I probably could live through my body of work

I’m stranded inside of this mannequin but the plan is to

Understand how to reanimate as a man again

All’s well that ends well, see you in hell

I pull my cape over my face before vanishing

Dit moest gebeuren

Ik dacht hieraan, bezeten door een demon

Terwijl een prediker in het Latijn tegen me schreeuwde

Ik denk dat hij dacht dat hij er tegen kon vechten?

Maar dat was nogal naïef, want waarom zou het?

Wil je vertrekken als het was uitgenodigd?

Ik deed zijn aureool af, ik had een boodschap voor God

Ik dacht dat het werkte als een portofoon

Hij was kleine aardappelen, maar ik had een persoon nodig om te offeren

Zoals wanneer je een maagd in een vulkaan gooit

Ik begon te herkennen dat zijn God de communicatie afsneed

Ik denk dat zijn locatie het niet waard was om in gevaar te komen

Hij begon te verstenen, zijn lichaam was doodstijf

Alsof hij vergat uit te rekken voordat hij ging uitdrijven (oefenen)

Ik ben gehad, zijn Bijbel was een tikkeltje licht

Hij had de pagina's uitgeknipt om er een fles in te doen

Ik was er niet boos op, ik had het waarschijnlijk zelf gedaan

Of misschien speel ik gewoon advocaat van de duivel

Laatste chip in de tas, laatste pagina van de roman

Ik lijm de laatste stok van een schip dat ik heb gemaakt in een glazen fles

Toen ik begon, dacht ik niet dat het mogelijk was

Maar ik denk dus ik ben zoals Aristoteles

Ik heb meditatie gestudeerd, ik moest in de zone zijn

Om mijn eigen verwachting te overtreffen

Veel hard werk en toewijding, het heeft me nooit afgeschrikt

Het gaat meer om de reis dan om de bestemming

Wat zou voor mij de reden zijn om zo'n prestatie op zich te nemen?

Als ik niet kon garanderen dat ik de voltooiing zou zien?

Ik ben duidelijk razend, want ik geloof wanneer ik overleden ben

Ik zou waarschijnlijk door mijn oeuvre kunnen leven

Ik ben gestrand in deze etalagepop, maar het plan is om

Begrijpen hoe je weer als een man kunt reanimeren

Eind goed al goed, tot ziens in de hel

Ik trek mijn cape over mijn gezicht voordat ik verdwijn