Nostalgia - Junco

Cariño mio, no pares de pensar

Que estoy contigo, que todo sigue igual

Aunque es distinto

La muerte es mi aliada y mi mejor camino

Ya no puedo aguantar mas, tengo ganas del final

Cariño mio, no insistas en venir

Por Dios te pido que me recuerdes como fuí

Pues mi enemigo a plantados sus raices y a echo estragos conmigo

Ya no puedo aguantar mas, tengo ganas del final

Entre nostalgia y sufrimiento

No te digo un adios, te digo hasta luego

Solo te pido una cosa antes de colgar

Que vivas por ti y por mi, dime que lo haras

Ya no puedo aguantar mas tengo ganas del final

Con mi amiga la Luna quedare cada mañana

Para pasar antes de que amanezca por tu ventana

En el cielo te espero sin prisas, pero con ganas

Para ver a aquella que dió todo a cambio de nada

Entre nostalgia y sufrimiento

No te digo un adios, te digo hasta luego

Solo te pido una cosa antes de colgar

Que vivas por ti y por mi, dime que lo haras

Ya no puedo aguantar mas tengo ganas del final

Con mi amiga la Luna quedare cada mañana

Para pasar antes de que amanezca por tu ventana

En el cielo te espero sin prisas, pero con ganas

Para ver a aquella que dió todo a cambio de nada

Mijn liefste, stop niet met denken

Dat ik bij je ben, dat alles hetzelfde blijft

Hoewel het anders is

De dood is mijn bondgenoot en mijn beste manier

Ik kan er niet meer tegen, ik kijk uit naar het einde

Mijn liefste, sta er niet op om te komen

Bij God, ik vraag je me te herinneren hoe ik was

Nou, mijn vijand heeft zijn wortels geplant en grote schade aangericht bij mij

Ik kan er niet meer tegen, ik kijk uit naar het einde

Tussen nostalgie en lijden

Ik zeg geen vaarwel, ik zeg tot ziens

Ik vraag je maar één ding voordat ik ophang

Dat je leeft voor jou en voor mij, zeg me dat je dat wilt

Ik kan er niet meer tegen, ik kijk uit naar het einde

Ik zal elke ochtend bij mijn vriend de maan blijven

Om voor zonsopgang langs je raam te gaan

In de hemel wacht ik op je zonder haast, maar met verlangen

Om degene te zien die alles voor niets gaf

Tussen nostalgie en lijden

Ik zeg geen vaarwel, ik zeg tot ziens

Ik vraag je maar één ding voordat ik ophang

Dat je leeft voor jou en voor mij, zeg me dat je dat wilt

Ik kan er niet meer tegen, ik kijk uit naar het einde

Ik zal elke ochtend bij mijn vriend de maan blijven

Om voor zonsopgang langs je raam te gaan

In de hemel wacht ik op je zonder haast, maar met verlangen

Om degene te zien die alles voor niets gaf