Jardín Prohibido - Junco

Esta tarde vengo triste y tengo que decirte

Que tu mejor amiga ha estado entre mis brazos

Sus ojos me llamaban pidiendo mis caricias

Su cuerpo me rogaba que le diera vida

Comi del fruto prohibido

Dejando el vestido colgado

De nuestra inconsciencia

Mi cuerpo fue gozo durante un minuto

Mi mente lloraba tu ausencia

No lo volvere a hacer mas

No lo volvere a hacer mas

Pues mi alma volaba a tu lado

Y mis ojos decian cansados que eras tu

Que eras tu, que siempre seras tu

Lo siento mucho, la vida es asi

No la he inventado yo

Si pretendes mirarme los ojos

Y cogido colmado

Yo m he dejado llevar por mi cuerpo

Y me he comportado como un ser humano

Lo siento mucho, la vida es así

No a he inventado yo

Sus besos no me permitieron repetir tu nombre

Y el suyo si

Por eso cuando la abrazaba

Me acordé de ti

Comi del fruto prohibido

Dejando el vestido colgado

De nuestra inconsciencia

Mi cuerpo fue gozo durante un minuto

Mi mente lloraba tu ausencia

Pues mi alma volaba a tu lado

Y mis ojos decian cansados

Que eras tu, que eras tu

Que siempre serás tu

Lo siento mucho, la vida es así

No la he inventado yo

Si pretende al mirarme a los ojos

Y cogidos de la mano

Yo me he dejado llevar por mi cuerpo

Y m he comportado como un ser humano

Lo sietno mucho, la vida es asi

No la he inventado yo

Vanmiddag kom ik bedroefd en ik moet het je vertellen

Dat je beste vriend in mijn armen is geweest

Zijn ogen riepen me en vroegen om mijn liefkozingen

Haar lichaam smeekte me om haar leven te geven

Ik heb van de verboden vrucht gegeten

De jurk laten hangen

Van ons onbewuste

Mijn lichaam was een minuut lang gelukzalig

Mijn geest riep je afwezigheid

Ik zal het niet meer doen

Ik zal het niet meer doen

Nou, mijn ziel vloog naar je toe

En mijn vermoeide ogen zeiden dat jij het was

Dat jij het was, dat jij het altijd zal zijn

Het spijt me zo, het leven is zo

Ik heb het niet uitgevonden

Als je doet alsof je me in de ogen kijkt

En vol gevangen

Ik heb me laten meeslepen door mijn lichaam

En ik heb me gedragen als een mens

Het spijt me zo, het leven is zo

heb ik niet uitgevonden

Door zijn kussen kon ik je naam niet herhalen

En de jouwe ja

Daarom omhelsde ik haar

ik herinnerde me jou

Ik heb van de verboden vrucht gegeten

De jurk laten hangen

Van ons onbewuste

Mijn lichaam was een minuut lang gelukzalig

Mijn geest riep je afwezigheid

Nou, mijn ziel vloog naar je toe

En mijn ogen zeiden moe

Wat was je, wat was je

Dat jij het altijd zal zijn

Het spijt me zo, het leven is zo

Ik heb het niet uitgevonden

Als je doet alsof je me in de ogen kijkt

En handen vasthouden

Ik heb me laten meeslepen door mijn lichaam

En ik heb me gedragen als een mens

Het spijt me, het leven is zo

Ik heb het niet uitgevonden