Empty Chairs - Julianne

There were moments

That I wanted you around

Moments I wanted you

To pick me off the ground

Was is something I said

I did or did not do

A detail left out

Of the list of my being with you

Do you know coz I don’t understand

Can you tell me coz I can’t comprehend

Always thought that you were on my side

Now you’re walking away

Walking away

Leaving me behind?

Now all I see are empty chairs I have to fill

Makes me think about all what you said

What lies ahead

Am I capable of living my life still

Now that you’re not by my side

And I remembered

That was your empty chair to fill

Here I am

With my final role to play

Left to finish what we

Started on that fateful day

There I was your girl

Your star your best friend

Now empty handed

Are you telling me

This is how the story ends?

I’m telling you things

You shouldn’t known right from the start

When all I ever asked of you

Was to be there

I could’ve swallowed all my pride

For all I care

But you kept taking more that I could give

So go ahead walk out the door

Er waren momenten

Dat ik je in de buurt wilde hebben

Momenten dat ik je wilde

Om me van de grond te plukken

Was is iets wat ik zei

Ik deed het of deed het niet

Een detail weggelaten

Van de lijst van mijn aanwezigheid bij jou

Weet je, want ik begrijp het niet

Kun je het me vertellen, want ik kan het niet begrijpen

Altijd gedacht dat je aan mijn kant stond

Nu loop je weg

Weglopen

Mij ​​achterlaten?

Nu zie ik alleen lege stoelen die ik moet vullen

Het zet me aan het denken over alles wat je zei

Wat voor ons ligt

Ben ik in staat om mijn leven nog te leven

Nu je niet aan mijn zijde staat

En ik herinnerde het me

Dat was je lege stoel om te vullen

Hier ben ik

Met mijn laatste rol om te spelen

Overgelaten om af te maken wat we

Begonnen op die noodlottige dag

Daar was ik je meisje

Je ster je beste vriend

Nu met lege handen

Vertel je het me

Dit is hoe het verhaal eindigt?

Ik vertel je dingen

Je zou het niet vanaf het begin moeten weten

Bij alles wat ik ooit van je heb gevraagd

Moest er zijn

Ik had al mijn trots kunnen inslikken

Voor mijn part

Maar je bleef meer nemen dan ik kon geven

Dus ga je gang, loop de deur uit