Cosoco - Juana Molina

Una manzana envenenada

era el encanto que nos ataba.

Encandilada, amancebada.

Cosoco

Pero de a poco fue cambiando.

Algo pasó que me fue incomodando.

Desconcertada, acongojada.

Cosoco

Roto el hechizo, viene el llanto.

Sobra el castigo si pecar duele tanto,

compone Ocampo y yo lo canto.

Cosoco

Todo lo que no fui

y todo lo que no te di,

todo lo que estos años escondí,

esa manzana roja ¿por qué la comí?

Aunque nunca mentí,

hay cosas que no quise decir.

Y una equivocación es una humillación,

y una confusión podría ser el fin de nosotros dos.

een vergiftigde appel

Het was de charme die ons bond.

Verblind, verblind.

cosoco

Maar beetje bij beetje veranderde het.

Er gebeurde iets wat me dwars zat.

Verbaasd, overstuur.

cosoco

De betovering verbroken, komt het huilen.

Er is geen straf nodig als zondigen zoveel pijn doet,

Ocampo componeert en ik zing het.

cosoco

Alles wat ik niet was

en alles wat ik je niet heb verteld,

alles wat ik deze jaren verborgen heb gehouden,

die rode appel waarom heb ik die gegeten?

Hoewel ik nooit heb gelogen

er zijn dingen die ik niet wilde zeggen.

En een fout is een vernedering,

en een verwarring kan het einde van ons beiden betekenen.