Speechless - Joyce Lee

Plastic and paper mache

Are what make up my small, simple frame

And though all of the pieces have settled in places

They’re still sticking all the wrong ways

Yet you’re still here

Sitting beside me, my dear

Through all my worry, my fear and my first indecision

It’s so clear…

You my dear…

For I… can't say why…

All of the words we never say mean everything

No I… can't say why…

I’m so full of you that I go speechless as I sing

Close is this moment I’m feelin'

And «close» captured deep in my mind

For through all of the jumble and very odd angle

It’s me you find

And you’r still here

Sitting beside me, my dear

Through all my silly, my angry and all my confusion

It’s so clear

It’s you my dear

Kunststof en papier-maché

Zijn waaruit mijn kleine, eenvoudige frame bestaat

En hoewel alle stukjes op hun plaats zijn neergestreken

Ze steken nog steeds op de verkeerde manieren

Toch ben je er nog steeds

Naast me zitten, mijn liefste

Door al mijn zorgen, mijn angst en mijn eerste besluiteloosheid heen

Het is zo duidelijk...

Jij, mijn liefste…

Want ik... kan niet zeggen waarom...

Alle woorden die we nooit zeggen, betekenen alles

Nee, ik... kan niet zeggen waarom...

Ik ben zo vol van jou dat ik sprakeloos word terwijl ik zing

Dichtbij is dit moment dat ik voel

En «close» diep in mijn gedachten gevangen

Voor door alle wirwar en heel vreemde hoeken

Ik ben het die je vindt

En je bent er nog steeds

Naast me zitten, mijn liefste

Door al mijn dwaasheid, mijn boosheid en al mijn verwarring heen

Het is zo duidelijk

Jij bent het mijn liefste