Gemini - Josh Woodward

You were the left hand and I was the right

You were the darkness and I was the light But nothing’s the same since the

horrible night

When Gemini fell from the sky

Your transient whispers were lost in the air When the oceanside breeze came and

swept through your hair

And the heavens were split past the point of repair

When Gemini fell from the sky

And I held you so close like an angel

As your delicate frame fell

You streaked through the sky in a flame While the writers and poets all

scurried Their pens all a flurry

To capture the glimmering rain

But the beautiful glow was the end of your road

The night Gemini fell from the sky

We came to the universe joined at the hip Our bodies connected, our minds

separate But you started descending and slowly we split

When Gemini fell from the sky I reached out my arm and I lent you a hand

Pulling like hell just to get you to stand

But the forces of nature were greater than man

When Gemini fell from the sky

Like a mirror was shattered in shards

We were scattered in parts

And I couldn’t remember my face

And the perfect reflection I saw

Every line, every flaw

Disappeared as you tumbled away

i saw the last treasure of your delicate face the night Gemini fell from the sky

Every memory you erased as you tumbled away The night Gemini fell from the sky

You were always the blanket around me When coldness had found me

You wrapped me up tight like a coat

Now I feel like a passenger stuck In a driverless truck

As the oncoming headlights approach And the two became one with the light of

the sun

The night Gemini fell from the sky

And the two became one and the story was done

The night Gemini fell from the sky

Jij was de linkerhand en ik was de rechterhand

Jij was de duisternis en ik was het licht Maar niets is meer hetzelfde sinds de

vreselijke nacht

Toen Gemini uit de lucht viel

Je voorbijgaande gefluister ging verloren in de lucht Toen de zeebries kwam en

door je haar geveegd

En de hemel was gespleten voorbij het punt van reparatie

Toen Gemini uit de lucht viel

En ik hield je zo dicht vast als een engel

Toen je delicate frame viel

Je schoot door de lucht in een vlam, terwijl de schrijvers en dichters allemaal

haastten hun pennen allemaal een vlaag

Om de glinsterende regen vast te leggen

Maar de mooie gloed was het einde van je weg

De nacht dat Tweelingen uit de lucht viel

We kwamen naar het universum, verenigd in de heup Onze lichamen verbonden, onze geest

gescheiden Maar je begon af te dalen en langzaam splitsten we

Toen Gemini uit de lucht viel, strekte ik mijn arm uit en ik leende je een hand

Trekken als een hel om je te laten staan

Maar de natuurkrachten waren groter dan de mens

Toen Gemini uit de lucht viel

Alsof een spiegel in scherven is verbrijzeld

We waren in delen verspreid

En ik kon mijn gezicht niet herinneren

En de perfecte weerspiegeling die ik zag

Elke regel, elke fout

Verdwenen toen je wegtuimelde

ik zag de laatste schat van je delicate gezicht op de avond dat Gemini uit de lucht viel

Elke herinnering die je hebt gewist terwijl je wegtuimelde De nacht dat Gemini uit de lucht viel

Je was altijd de deken om me heen toen de kou me had gevonden

Je wikkelde me strak als een jas

Nu voel ik me als een passagier die vastzit in een vrachtwagen zonder bestuurder

Terwijl de tegemoetkomende koplampen naderen En de twee één werden met het licht van

de zon

De nacht dat Tweelingen uit de lucht viel

En de twee werden één en het verhaal was gedaan

De nacht dat Tweelingen uit de lucht viel