Border Blaster - Josh Woodward

I left in the dead of the new moon’s veil

I clung to the side of the camouflaged trail

I was over the river before the sky was awake

I kept my ear pressed to the transistor radio

This station was all I had left from my little home

I don’t want to leave but this sorrow was all I could take

A static-y voice through the crackling speaker

Has followed me all the way here

The longer I go, we both will get weaker

Till one of us just disappears

I don’t want to go but my duty is stronger than fear

I worked 20 years without nothing to show

So I left behind everything that I’ve known

In the hope that my family won’t need to go hungry again

The stopped me the last time I tried this migration

I’m the overflow man in this melting pot nation

But the only thing here in this desert is a northerly wind

I’m not really sure where the oxygen’s going

But it followed me all the way here

The line on the map didn’t stop it from blowing

It’s free, and that one thing is clear

I don’t want to go but my duty is stronger than fear

And the sun, it doesn’t care

If it’s here, or if it’s over there

It just passes through the stratosphere

Until it goes away

I once watched a sparrow fly south for the winter

Her feathers were thin, and her body was thinner

But we had enough there to feed her until she was well

The seasons are cycles, they go back and forth

One day it’s south and the next it is north

The just need a little relief till the snow starts to melt

Today she’s returning to look for her nest

And she’s followed me all the way here

With nothing to hold but the meat on her breast

And the promise of one more year

The radio man is still playing his songs

But the signal is not quite as clear

I’d rather be back at the place I belong

But my family is needing me here

I don’t want to go but my duty is stronger than fear

I don’t want to go but my duty is stronger than fear

Ik vertrok in de dood van de nieuwe maansluier

Ik klampte me vast aan de zijkant van het gecamoufleerde pad

Ik was over de rivier voordat de lucht wakker was

Ik hield mijn oor tegen de transistorradio gedrukt

Dit station was alles wat ik nog had van mijn kleine huis

Ik wil niet weggaan, maar dit verdriet was alles wat ik aankon

Een statische stem door de krakende luidspreker

Heeft me helemaal hierheen gevolgd

Hoe langer ik ga, we zullen allebei zwakker worden

Tot een van ons gewoon verdwijnt

Ik wil niet gaan, maar mijn plicht is sterker dan angst

Ik heb 20 jaar gewerkt zonder niets te laten zien

Dus ik liet alles achter wat ik wist

In de hoop dat mijn gezin niet opnieuw honger hoeft te lijden

Het hield me tegen de laatste keer dat ik deze migratie probeerde

Ik ben de overloopman in deze smeltkroes-natie

Maar het enige hier in deze woestijn is een noordenwind

Ik weet niet zeker waar de zuurstof naartoe gaat

Maar het volgde me helemaal hier

De lijn op de kaart hield het niet tegen om te waaien

Het is gratis en dat ene ding is duidelijk

Ik wil niet gaan, maar mijn plicht is sterker dan angst

En de zon, het maakt niet uit

Als het hier is of als het daar is

Het gaat gewoon door de stratosfeer

Tot het weggaat

Ik heb ooit een mus naar het zuiden zien vliegen voor de winter

Haar veren waren dun en haar lichaam was dunner

Maar we hadden daar genoeg om haar te voeden tot ze beter was

De seizoenen zijn cycli, ze gaan heen en weer

De ene dag is het zuiden en de volgende dag is het noorden

Ze hebben gewoon een beetje verlichting nodig totdat de sneeuw begint te smelten

Vandaag komt ze terug om haar nest te zoeken

En ze is me helemaal hierheen gevolgd

Met niets anders om vast te houden dan het vlees op haar borst

En de belofte van nog een jaar

De radioman speelt nog steeds zijn liedjes

Maar het signaal is niet zo duidelijk

Ik ben liever terug op de plek waar ik thuishoor

Maar mijn familie heeft me hier nodig

Ik wil niet gaan, maar mijn plicht is sterker dan angst

Ik wil niet gaan, maar mijn plicht is sterker dan angst