Marina - Joseph Arthur

Marina coming off of methadone

Kickin and dreamin

And she’s sleeping and screaming

Watching 90 210

She’ll be yelling at the screen

Until the late night show

I don’t believe I’m alive she said

Everyday has something new

Aw baby with the moon I lie

And with the sun I will rise

It’s all there in her eyes

You don’t know how hard I try

Each time that Marina cries

It’s like she’s got no disguise

Marina is a human bicycle

She’s riding in the park

Riding after dark

Spinning her wheels to make a psark

Hoping to change her blame into a plague

She plays guitar

She dreams and sings

She writes a song about what it means

That she never feels

Much like a human being

Marina komt van methadon af

Kicken en dromen

En ze slaapt en schreeuwt

90 210 . kijken

Ze zal tegen het scherm schreeuwen

Tot de late night show

Ik geloof niet dat ik leef, zei ze:

Elke dag heeft iets nieuws

Aw schat met de maan ik lieg

En met de zon zal ik opstaan

Het is er allemaal in haar ogen

Je weet niet hoe hard ik het probeer

Elke keer dat Marina huilt

Het is alsof ze geen vermomming heeft

Marina is een mensenfiets

Ze rijdt in het park

Rijden in het donker

Haar wielen draaien om een ​​psark te maken

In de hoop haar schuld te veranderen in een plaag

Ze speelt gitaar

Ze droomt en zingt

Ze schrijft een lied over wat het betekent

Dat ze nooit voelt

Net als een mens