Longe - Jorge Vercilo

A solidão povoada de copacabana

É blade runner

A poesia de uma lágrima na escuridão

É dick farney

Ontem lá

Em algum lugar

Imaginei nós dois

Uma noite sem par

E o que vem depois

Teu amor deixou no ar

Um bem-me-quer sem fim

Por mais longe que eu vá

Sei que estás em mim

Hum!

Só queria uma segunda vez

Pra te amar

Hum!

Mas aggora nada que eu disser

Vai mudar

Nada que eu disser agora vai mudar

Vazios são os domingos

E eu me escondo no meu mundo

Procuro os meus amigos

E não te esqueço um só segundo

Às vezes desespero

E acordo com teu nome

Às vezes durmo perto ao telefone

Hum!

Só queria uma segunda vez

Pra te amar…

De bevolkte eenzaamheid van Copacabana

Het is bladerunner

De poëzie van een traan in de duisternis

het is Dick Farney

gisteren daar

Ergens

Ik stelde me ons tweeën voor

een nacht zonder een paar

En hoe nu verder?

Je liefde in de lucht gelaten

Een eindeloze beterschap

Voor zover ik ga

Ik weet dat je in mij bent

Hm!

Ik wilde gewoon een tweede keer

om van je te houden

Hm!

Maar nu zeg ik niets

Het zal veranderen

Niets van wat ik nu zeg, zal veranderen

Zondagen zijn leeg

En ik verstop me in mijn wereld

Ik zoek mijn vrienden

En ik vergeet je geen seconde

wanhoop soms

En volgens uw naam

Soms slaap ik dicht bij de telefoon

Hm!

Ik wilde gewoon een tweede keer

Om van je te houden...