Galway Shawl - John Wright

At Oranmore, in the County Galway, one pleasant evening in the month of May.

I saw a damsel, she was fair and handsome and her beauty nearly took my breath

away.

She wore no jewels, no costly diamonds, no paint nor powder, no none at all.

She wore a bonnet with ribbons on it and round her shoulders was the Galway

Shawl.

As we were walking, we kept on talking till her father’s cottage came into view.

She said, «Come in sir and meet my father and for to please him,

play 'The Foggy Dew.'»

She wore no jewels, no costly diamonds, no paint nor powder, no none at all.

She wore a bonnet with ribbons on it and round her shoulders was the Galway

Shawl.

I played «The Blackbird,» «The Stack of Barley,» «Rodney's Glory,» and «The Foggy Dew.»

She sang each note like an Irish Linnet till tears came into her eyes so blue.

She wore no jewels, no costly diamonds, no paint nor powder, no none at all.

She wore a bonnet with ribbons on it and round her shoulders was the Galway

Shawl.

It was early early, all in the morning when I hit the road for Old Donegal.

She cried and kissed me and said, «Goodbye sir.»

But my heart remains with the Galway Shawl.

She wore no jewels, no costly diamonds, no paint nor powder, no none at all.

She wore a bonnet with ribbons on it and round her shoulders was the Galway

Shawl.

And round her shoulders was the Galway Shawl!

In Oranmore, in het graafschap Galway, op een gezellige avond in de maand mei.

Ik zag een jonkvrouw, ze was mooi en knap en haar schoonheid benam me bijna de adem

weg.

Ze droeg geen juwelen, geen kostbare diamanten, geen verf of poeder, helemaal niets.

Ze droeg een muts met linten erop en om haar schouders was de Galway

Sjaal.

Terwijl we liepen, bleven we praten totdat het huisje van haar vader in zicht kwam.

Ze zei: "Kom binnen meneer en ontmoet mijn vader en om hem een ​​plezier te doen,

speel 'The Foggy Dew.'»

Ze droeg geen juwelen, geen kostbare diamanten, geen verf of poeder, helemaal niets.

Ze droeg een muts met linten erop en om haar schouders was de Galway

Sjaal.

Ik speelde «The Blackbird», «The Stack of Barley», «Rodney's Glory» en «The Foggy Dew».

Ze zong elke noot als een Ierse kneu totdat de tranen zo blauw in haar ogen kwamen.

Ze droeg geen juwelen, geen kostbare diamanten, geen verf of poeder, helemaal niets.

Ze droeg een muts met linten erop en om haar schouders was de Galway

Sjaal.

Het was vroeg vroeg, de hele ochtend toen ik op weg ging naar Old Donegal.

Ze huilde en kuste me en zei: "Tot ziens meneer."

Maar mijn hart blijft bij de Galway-sjaal.

Ze droeg geen juwelen, geen kostbare diamanten, geen verf of poeder, helemaal niets.

Ze droeg een muts met linten erop en om haar schouders was de Galway

Sjaal.

En om haar schouders zat de Galway-sjaal!