Epiphany - John Isaac Watters

East of Arizona west of New Orleans

Found a bleached skeleton in a pair of blue jeans

A bloody belt of shells across a cage of ribs

Sings «Man is in love and loves what vanishes»

And I would sail around the world just to get her back

Lay ten thousand miles of railroad track.

Sail around the world just to get her back

Man is in love and loves what vanishes.

Rise up dry bones, rise up and tell

Where home is found what makes us well.

Rise up dry bones and dancing round

Defy the dust in which you are found

oon enough they’ll lay you underneath a tree

Like they’ll do to me, like they’ll do to me

It’s for you that I’ve been given this epiphany

My sweet lily, my sweet lily

Till the organist cacophonous

Scares the sparrows from the trees

And the belfries bells bang boisterously

As a bird wings on the breeze round me… round me!

Then my lily white will be reunited

With the only lover she’s ever really gonna need

And like the Mexican blanket in the living room

Ill keep her beating heart warm so she’s not lonely… not lonely!

Rise up dry bones, rise up and tell

Where home is found what makes us well.

Rise up dry bones and dancing round

Defy the dust in which you are found.

Ten oosten van Arizona ten westen van New Orleans

Vond een gebleekt skelet in een spijkerbroek

Een bloedige gordel van schelpen over een kooi van ribben

Zingt «De mens is verliefd en houdt van wat verdwijnt»

En ik zou de wereld rondzeilen om haar terug te krijgen

Leg tienduizend mijl spoorlijn aan.

Zeil de wereld rond om haar terug te krijgen

De mens is verliefd en houdt van wat verdwijnt.

Sta op dorre botten, sta op en vertel het

Waar thuis is gevonden wat ons goed maakt.

Sta op droge botten en dans rond

Trotseer het stof waarin je gevonden wordt

snel genoeg leggen ze je onder een boom

Zoals ze met mij zullen doen, zoals ze met mij zullen doen

Het is voor jou dat ik deze openbaring heb gekregen

Mijn lieve lelie, mijn lieve lelie

Tot de organist kakofonisch

Schrikt de mussen uit de bomen

En de klokken van de belforten luiden onstuimig

Als een vogelvleugels op de wind om me heen... om me heen!

Dan zal mijn leliewit herenigd worden

Met de enige minnaar die ze ooit echt nodig zal hebben

En zoals de Mexicaanse deken in de woonkamer

Ik zal haar kloppende hart warm houden zodat ze niet eenzaam is... niet eenzaam!

Sta op dorre botten, sta op en vertel het

Waar thuis is gevonden wat ons goed maakt.

Sta op droge botten en dans rond

Trotseer het stof waarin je gevonden wordt.