My First Heart Attack - Joe Wilson

I’m wandering the lower east side

Where all the streets have stories

My feet play the role of a folk singer

Strummin' the streets like guitar strings

I had angels in my ears

Singing my own memories back to me

As if I forgot

These streets blend to one

Like the days of, the last few months.

I met you where I knew you’d be

Inside the wallgreens on 22nd street

You still had sleep in your hair so I brushed it out

Using the same hand that connects the dots

To your beauty marks, yeah

Like a constellation of stars

Using your body as the universe.

Now it’s all coming back

Hitting as hard as a heart attack

I realize the beauty that you are

But I’ll keep it wrapped inside my skin

It’s a sin that I can’t touch your neck

Or bring your lips to mine

Right now you’ve lost your valor

You’re losing face, you’re falling from

The pedestal that I’ve held oh so high for you.

Yeah.

These streets blend to one

Like the days of, the last few months.

It’s a sin that I can’t touch your neck

Or bring your lips to mine

Right now you’ve lost your valor

You’re losing face, you’re falling from

The pedestal that I’ve held oh so high for you.

Yeah.

Ik dwaal door de Lower East Side

Waar alle straten verhalen hebben

Mijn voeten spelen de rol van een volkszanger

Strummin 'de straten als gitaarsnaren

Ik had engelen in mijn oren

Zingen mijn eigen herinneringen terug naar mij

Alsof ik het vergeten ben

Deze straten gaan over in één

Zoals de dagen van, de laatste paar maanden.

Ik heb je ontmoet waar ik wist dat je zou zijn

Binnen de wallgreens op 22nd Street

Je had nog slaap in je haar, dus ik heb het uitgeborsteld

Met dezelfde hand die de stippen verbindt

Op je schoonheidskenmerken, ja

Als een sterrenbeeld

Je lichaam gebruiken als het universum.

Nu komt het allemaal terug

Zo hard slaan als een hartaanval

Ik besef hoe mooi je bent

Maar ik zal het in mijn huid gewikkeld houden

Het is een zonde dat ik je nek niet kan aanraken

Of breng je lippen naar de mijne

Op dit moment heb je je moed verloren

Je verliest gezicht, je valt er vanaf

Het voetstuk dat ik oh zo hoog voor je heb gehouden.

Ja.

Deze straten gaan over in één

Zoals de dagen van, de laatste paar maanden.

Het is een zonde dat ik je nek niet kan aanraken

Of breng je lippen naar de mijne

Op dit moment heb je je moed verloren

Je verliest gezicht, je valt eraf

Het voetstuk dat ik oh zo hoog voor je heb gehouden.

Ja.