Postcard - Jess Klein

In a little house on the cheaper side of town

With her own paintings hangin' all around

In the little house with the creaking sound

Peeling paper that is faded brown

In a little house on the cheaper side of town

From a cluttered desk she pulls out an old postcard

A brand new house pictured from the front yard

From a cluttered desk full of bills she owes

Heat and water and winter clothes

From a cluttered desk she pulls out an old postcard

What we want and what we need aren’t so hard

To understand when we look at an old postcard

Sent to us by a long lost friend

Rediscovered to remind us that

What we want and what we need aren’t so hard

The card was sent by a man she used to think of

A man who wanted to buy that house and fill it with his love

But their dreams could never line up just right

Between the shadows and harsh daylight

The card was sent by a man she used to think of

She pulls the easel out on her own front lawn

And paints the colors she has seen, many dusks and dawns

Hangs it up in her bedroom

It makes her smile even through the gloom

She pulls the easel out on her own front lawn

In een huisje aan de goedkopere kant van de stad

Met overal haar eigen schilderijen

In het huisje met het krakende geluid

Afbladderend papier dat vervaagd bruin is

In een huisje aan de goedkopere kant van de stad

Van een rommelig bureau haalt ze een oude ansichtkaart tevoorschijn

Een gloednieuw huis afgebeeld vanuit de voortuin

Van een rommelig bureau vol rekeningen die ze nog moet betalen

Warmte en water en winterkleding

Van een rommelig bureau haalt ze een oude ansichtkaart tevoorschijn

Wat we willen en wat we nodig hebben, is niet zo moeilijk

Om te begrijpen wanneer we naar een oude ansichtkaart kijken

Verzonden naar ons door een lang verloren vriend

Herontdekt om ons daaraan te herinneren

Wat we willen en wat we nodig hebben, is niet zo moeilijk

De kaart is gestuurd door een man aan wie ze altijd dacht

Een man die dat huis wilde kopen en vullen met zijn liefde

Maar hun dromen konden nooit precies goed uitkomen

Tussen de schaduwen en het harde daglicht

De kaart is gestuurd door een man aan wie ze altijd dacht

Ze trekt de ezel op haar eigen voortuin

En schildert de kleuren die ze heeft gezien, vele schemeringen en zonsopgangen

Hangt het op in haar slaapkamer

Het laat haar glimlachen, zelfs in het donker

Ze trekt de ezel op haar eigen voortuin