Abitudini - Jeson, MdM

Ho la faccia di un altro

Nell’armadio al posto dei miei vestiti

Sono sincero solo quando mi guardi

Ho lasciato il karma e i «vaffanculo» che ti ho dedicato

Sulla mia lingua volan via come abbiam fatto noi

Puntare il dito su qualcuno è troppo facile

Tagliartelo è più facile, babe

Yeah

Ma non credo più a qualcuno se mi dice: «Son qui»

Su WhatsApp leggo messaggi che iniziano così

Ma nei miei giorni sono tanti gli autostop che faccio

Su una strada di occasioni per capire che è troppo

Quello che chiedo è troppo

Questa roba non mi paga la benza però mi paga a suo modo

Come una mantra aspetta solo che torni

Che molli tutto pur di stare con lei

'Sto cinque giorni di blocco, manca l’aria è come Roma d’agosto

Ma quando scrivo mi sorprendo ancora

Una pacca sull spalle quando serve, sia chiaro

Non prché la circostanza lo richiede, eh

Lavoro dentro un magazzino di notte

E il tempo libero cambio la vita a un tot di persone

E tutto questo senza accorgermene con la mia voce

Eh, sotto la pioggia cosa cazzo correte?

Eh

Se vi lavate la coscienza un po' alla volta fa bene

Pungimi e vedrai sangue, non sono più un posto vuoto

Con te mi sento bene, potrei pure andarci sotto-oh-okay

Il dolore non lo superi, ti ci abitui

Mi ci abituerò

Eh, ehi

Qui il dolore non lo superi, ti ci abitui

Mi ci abituerò

Ik heb het gezicht van een ander

In de kast in plaats van mijn kleren

Ik ben alleen oprecht als je naar me kijkt

Ik verliet het karma en de "fuck you" die ik aan jou opdroeg

Op mijn tong vliegen ze weg zoals wij deden

Met een vinger naar iemand wijzen is te gemakkelijk

Het is gemakkelijker om het te knippen, schat

Ja

Maar ik geloof niet meer in iemand die tegen me zegt: "Ik ben hier"

Op WhatsApp lees ik berichten die zo beginnen

Maar in mijn tijd lift ik veel

Op een weg vol kansen om te begrijpen dat het te veel is

Wat ik vraag is te veel

Dit spul betaalt me ​​niet, maar het betaalt me ​​op zijn manier

Wacht als een mantra gewoon tot ik terugkom

Dat je alles opgeeft om bij haar te zijn

'Ik zit al vijf dagen vast, er is geen lucht, het is net Rome in augustus

Maar als ik schrijf, ben ik nog steeds verrast

Een schouderklopje als dat nodig is, let wel

Niet omdat de omstandigheden het vereisen, hè

Ik werk 's nachts in een magazijn

En vrije tijd verandert het leven van een heleboel mensen

En dit alles zonder het te beseffen met mijn stem

Eh, wat loop je verdomme in de regen?

he

Als je je geweten beetje bij beetje reinigt, is dat goed

Prik me en je zult bloed zien, ik ben niet langer een lege plek

Met jou voel ik me goed, ik kan er net zo goed onder gaan-oh-oké

Je komt niet over de pijn heen, je raakt eraan gewend

Ik zal eraan wennen

Hé, hé

Hier kom je niet over de pijn heen, je went eraan

Ik zal eraan wennen