Desatino - Jayne

Em um quarto de hotel, loucamente apaixonado

Eu estou desesperado feito uma estrela sem o céu.

Sei que já é madrugada e meu sono que não vem.

Será que me convém sair assim cortando estrada.

Conversando com a solidão pra encontrar um certo

Alguém, será que me convém ou tudo acabe dando em

Nada.

Se ontem eu por lá passei.

saudade me apertou mas não

Parei

Minhas mãos grudaram firmes no volante e o carro

Acelerei

Eu quis fugir do destino, fugir da realidade

E sufocando a saudade aquela cidade fui deixando pra

Trás

É que esse meu desatino é uma mulher envolvente

Amor diferente, olhar de serpente é o doce veneno que

Me

Satisfaz.

In een hotelkamer, smoorverliefd

Ik ben wanhopig als een ster zonder lucht.

Ik weet dat het ochtend is en dat ik niet kan slapen.

Zou het raadzaam zijn om naar buiten te gaan en de weg af te snijden?

Praten met eenzaamheid om een ​​recht te vinden

Iemand, past het bij mij of komt alles goed

Niets.

Als ik er gisteren heen ging.

nostalgie kneep me samen, maar nee

ik ben gestopt

Mijn handen waren stevig vastgelijmd aan het stuur en de auto

versneld

Ik wilde ontsnappen aan het lot, ontsnappen aan de realiteit

En terwijl ik het verlangen naar die stad verstikte, verliet ik het voor

rug

Het is gewoon dat deze dwaasheid van mij een omhullende vrouw is

Andere liefde, de blik van een slang is het zoete gif dat

Mij

Voldoet.