Chronique d'une toxine - Java

Dans une autre vie

J’aurais pu être le chat de Néfertiti

Ou bien entre la poussière et la poussière

Fouiller la terre comme un verre.

Hélas

La réincarnation n est plus ce qu’elle était

J’ai dû bien mal me comporter

Pour que mon karma soit déprécié

L’Eternel eut une idée, plus fine

Et m a réincarné en coulée d’urine

J suis né à Ménilmontant, sur la butte

Jaillit du gland d un poivrot titubant emmené par la pente

Je glisssssse sur le bitume

Entre les égouts, les mégots, les moteurs qui fument

Mais qu est-ce?

Sur mon chemin

Une flaque puante, le vomi d un mondain

Sans le sous, je ruisselle sur la voierie

Lèche la rue, la pestilence, la pénurie

Hier sur la paille, aujourd hui sur le trottoir

La fuite épuise le purgatoire

Je suis l encre et le serpent

Une larme sur le pavé, un torrent

La vie, la mort d une ligne d urine

Triste chronique d une toxine

Coulant vers Bastille, j poursuis la descente aux enfers

M enroule aux pieds des belvédères

J enfile les tournants, les daubes, les chicanes

J m attarde un peu pour frôler les platanes

J avoue, j'évolue en mauvaise compagnie:

Poubelles, salives, dégueulis

Autant de cousins, de confrères et d’amis

Connaissances nouées dans les bas-fonds du purin de la vie

Mais quelle consolation

Lorsqu’aspiré, je coule entre les hauts talons

Et m’initie au miracle infini

De la lingerie

Plus loin j inonde Le Marais, les beaux quartiers

Rivalise avec l urine de qualité, mais

Les gens me snobent, s écartent de mon sillage

Je sens l ammoniac à plein nez

Ruiné, j ai pas les bonnes origines

D une vessie pleine de bière descendant les pissotières des latrines

La rue, les toxines, pour seules mères

Aux abords des quais, ma course prend fin

Sur le point cloaque, le fleuve parisien

En pleine coulée, je suis projetée dans la Seine

Où les merdes de mon espèce sont ici les seules sirènes

A mes côtés flotte une vieille bouteille de Saint Julien

Du goulot au tour de reins

La voir ainsi filant, sur le fleuve au matin

C est le coup de folie, de foudre, je demande sa main

Voila le filet de pisse à la fin féérique

Un jeune marié voguant.

Vers l Atlantique !!

In een ander leven

Ik had de kat van Nefertiti kunnen zijn

Of tussen stof en stof

Het graven van de aarde als een glas.

Helaas

Reïncarnatie is niet meer wat het was

Ik moet me slecht hebben gedragen

Om mijn karma af te schrijven

De Heer had een beter idee

En reïncarneerde mij als een urinestraal

Ik ben geboren in Ménilmontant, op de heuvel

Springend uit de eikel van een duizelingwekkende boozer die de helling af wordt gedragen

Ik glijd over het asfalt

Tussen riolen, sigarettenpeuken, rokende motoren

Maar wat is?

Ik ben onderweg

Een stinkende plas, het braaksel van een socialite

Zonder de cent ren ik op de weg

Lik de straat, de pest, de schaarste

Gisteren op het stro, vandaag op de stoep

Vlucht uitlaten vagevuur

Ik ben de inkt en de slang

Een traan op de stoep, een stortvloed

Leven, dood van een urinelijn

Trieste kroniek van een gif

Vloeiend richting Bastille, vervolg ik de afdaling naar de hel

Rol op aan de voet van de uitkijktorens

Ik neem de bochten, de stoofschotels, de chicanes

Ik blijf een beetje hangen om de platanen te laten grazen

Ik geef toe, ik bevind me in slecht gezelschap:

Prullenbak, speeksel, kotsen

Zoveel neven, collega's en vrienden

Kennis geknoopt in ondiepe mest van het leven

Maar wat een troost

Als ik word gezogen, zak ik weg tussen hoge hakken

En laat me kennismaken met het oneindige wonder

lingerie

Verder overstroom ik Le Marais, de mooie wijken

Rivalen kwaliteit urine, maar

Mensen stompen me af, ga uit mijn kielzog

Ik ruik naar ammoniak

Verpest, ik heb niet de juiste afkomst

Van een blaas vol bier die door de latrine pissotières gaat

De straat, de gifstoffen, alleen voor moeders

Bij de dokken komt er een einde aan mijn run

Op de beerput, de Parijse rivier

In volle stroom word ik in de Seine gegooid

Waar shits zoals ik de enige zeemeerminnen zijn hier

Aan mijn zijde drijft een oude fles Saint Julien

Van de nek tot de draai van de nieren

Om haar zo te zien draaien, op de rivier in de ochtend

Het is de slag van waanzin, bliksem, ik vraag om zijn hand

Hier is het straaltje pis aan het einde van het sprookje

Een zeilende pasgetrouwde.

Naar de Atlantische Oceaan!!