Abyss -

Could never understand why I never could belong

These days & nights go by while the future rests unstirred

I’m balled up like a child, sleeping on its back

And in the blackest nights, we’re running just to collapse

I’m lonely without you, and I swear that it’s the truth

You’re in everyone I find & I ain’t fine & I’m

Reaching out for you;

in a heap inside our room

Who will reach into the abyss and pull me from this mess?

I remember Northern Spain, how the culture was not mine

You would make me feel appeased;

I would make you feel uneasy.

The silence

rectified by words so sharp & plain, like

‘I'm leaving us alone', and like, ‘I'm leaving you this way'

I’m lonely without you, and I swear that it’s the truth

You’re in everyone I find & I ain’t fine & I’m

Reaching out for you;

in a heap inside our room

Who will reach into the abyss and pull me from this mess?

Kon nooit begrijpen waarom ik er nooit bij kon horen

Deze dagen en nachten gaan voorbij terwijl de toekomst onbeweeglijk rust

Ik ben opgerold als een kind, slapend op zijn rug

En in de zwartste nachten rennen we om in te storten

Ik ben eenzaam zonder jou, en ik zweer dat het de waarheid is

Je bent in iedereen die ik vind en het gaat niet goed met mij

Reik naar je uit;

op een hoop in onze kamer

Wie reikt in de afgrond en haalt me ​​uit deze puinhoop?

Ik herinner me Noord-Spanje, hoe de cultuur niet de mijne was

Je zou me geruststellen;

Ik zou je een ongemakkelijk gevoel geven.

De stilte

gecorrigeerd door woorden zo scherp en duidelijk, zoals

'Ik laat ons met rust', en zoiets als: 'Ik laat je zo achter'

Ik ben eenzaam zonder jou, en ik zweer dat het de waarheid is

Je bent in iedereen die ik vind en het gaat niet goed met mij

Reik naar je uit;

op een hoop in onze kamer

Wie reikt in de afgrond en haalt me ​​uit deze puinhoop?