Gaia - James Taylor

The sky was light and the land all dark, the sun rose up over Central Park

I was walking home from work, Gaia

The petal sky and the rosy dawn, the world turning on the burning sun

Sacred wet green one we live on, Gaia

Run, run, run, run said the automobile and it ran, run for your life,

take to your heels

Foolish school of fish on wheels, Gaia, Gaia

Turn away from your animal kind, try to leave your body just to live in your

mind

Leave your cold cruel mother earth behind, Gaia

As if you were your own creation, as if you were the chosen nation

The world around you, just a rude and dangerous invasion, Gaia, Gaia, Gaia

Someone’s got to stop us now, save us from us Gaia, no one’s got to stop us now

We thought we ought to walk awhile, so we left that town in a single file

Up and up and up, mile after mile after mile

We reached the tree line and I dropped my pack

Sat down on my haunches and I looked back down over the mountain

Helpless and speechless and breathless, Gaia

Pray for the forest pray for the tree, pray for the fish in the deep blue sea

Pray for yourself and for God’s sake, say one for me, poor wretched unbeliever

Someone’s got to stop us now, save us from us Gaia, no one’s got to stop us now

De lucht was licht en het land helemaal donker, de zon kwam op boven Central Park

Ik liep naar huis van mijn werk, Gaia

De bloemblaadjeshemel en de roze dageraad, de wereld die de brandende zon aandoet

Heilige natte groene waar we op leven, Gaia

Ren, ren, ren, ren zei de auto en hij rende, rende voor je leven,

op je hielen zitten

Dwaze school vissen op wielen, Gaia, Gaia

Keer je af van je diersoort, probeer je lichaam te verlaten om in je te leven

verstand

Laat je koude wrede moeder aarde achter, Gaia

Alsof je je eigen creatie bent, alsof je het uitverkoren volk bent

De wereld om je heen, slechts een onbeschofte en gevaarlijke invasie, Gaia, Gaia, Gaia

Iemand moet ons nu stoppen, ons van ons redden Gaia, niemand moet ons nu stoppen

We dachten dat we een tijdje moesten lopen, dus verlieten we die stad in een enkel bestand

Omhoog en omhoog en omhoog, kilometer na kilometer na kilometer

We bereikten de boomgrens en ik liet mijn rugzak vallen

Ik ging op mijn hurken zitten en ik keek terug over de berg

Hulpeloos en sprakeloos en ademloos, Gaia

Bid voor het bos bid voor de boom, bid voor de vissen in de diepblauwe zee

Bid voor jezelf en in godsnaam, zeg er een voor mij, arme ellendige ongelovige

Iemand moet ons nu stoppen, ons van ons redden Gaia, niemand moet ons nu stoppen