Kermit Vale - James Intveld

It was dark on the night that we made love on the grave of Kermit Vale

The full moon lay on clouds of coal like a prisoner’s waiting jail

We ran into the graveyard on a wager and a dare

We both we young and crazy then and very hard to scare

That’s the night that we made love on the grave of Kermit Vale

We stepped on every ancient rock and writings carved in stone

We laughed so hard I slipped and fell on a grave that sat alone

I wiped away the dirt that must have covered up the name

It looked to be an older one destroyed by years of rain

But I could see it plain the grave of Kermit Vale

I held my girl with all my might and didn’t speak a word

We felt so weak and helpless that our cries were never heard

We laid our naked bodies down upon the jagged stone

She said from this day forward we would never be alone

That’s the night that we made love on the grave of Kermit Vale

I looked my loved one in the eyes free from any shame

The passion that we felt that night would never be the same

We were so desperately in love for love had just begun

And so afraid that someday we would lose the other one

That’s the night that we made love on the grave of Kermit Vale

And as we rose to leave I read again what we had seen

That Mr. Vale was not a man but a boy of seventeen

And as our full moon disappeared we walked home all the way

And thought about the teenage boy who lay there in the grave

That’s the night that we made love on the grave of Kermit Vale

Het was donker op de nacht dat we de liefde bedreven op het graf van Kermit Vale

De volle maan lag op kolenwolken als de wachtende gevangenis van een gevangene

We renden het kerkhof op een weddenschap en een durf

We zijn allebei jong en gek dan en heel moeilijk om bang te maken

Dat is de nacht dat we de liefde bedreven op het graf van Kermit Vale

We stapten op elke oude rots en geschriften uitgehouwen in steen

We lachten zo hard dat ik uitgleed en op een graf viel dat alleen zat

Ik veegde het vuil weg dat de naam moet hebben bedekt

Het leek een oudere te zijn die was verwoest door jaren van regen

Maar ik zag het duidelijk het graf van Kermit Vale

Ik hield mijn meisje met al mijn kracht vast en sprak geen woord

We voelden ons zo zwak en hulpeloos dat onze kreten nooit werden gehoord

We legden onze naakte lichamen op de puntige steen

Ze zei dat we vanaf vandaag nooit alleen zouden zijn

Dat is de nacht dat we de liefde bedreven op het graf van Kermit Vale

Ik keek mijn geliefde in de ogen zonder enige schaamte

De passie die we die avond voelden, zou nooit meer hetzelfde zijn

We waren zo wanhopig verliefd, want de liefde was net begonnen

En zo bang dat we op een dag de andere zouden verliezen

Dat is de nacht dat we de liefde bedreven op het graf van Kermit Vale

En toen we opstonden om te vertrekken, las ik opnieuw wat we hadden gezien

Dat meneer Vale geen man was maar een jongen van zeventien

En toen onze volle maan verdween, liepen we de hele weg naar huis

En dacht aan de tiener die daar in het graf lag

Dat is de nacht dat we de liefde bedreven op het graf van Kermit Vale