Sa couleur - Jalane

J’ai vu dans ses yeux la haine

Qu’il essayait de cacher

N’acceptait pas l’idée

D’un tout premier bébé

Ce n'était pas d'être grand-père

Qui l’avait terrorisé

Mais sa couleur métissée

Lui posait problème

La couleur de l’enfant qui le gêne

Ne changera pas le sang qui s'écoule dans ses veines

Et ses rancoeurs

Font d’elle une étrangère

Mais n’auront pas d’influences

En l’amour que peut porter une mère

Il n’a fit que nous éviter

Elle était pour lui si différence, j’ai fini par m’en aller

Sachant les conséquences

J’ai tout fait pour la faire changer

Mais il ne voulait rien entendre, aveuglé de préjugés

C'était perdu d’avance

La couleur de l’enfant qui le gêne

Ne changera pas le sang qui s'écoule dans ses veines

Et ses rancoeurs, font d’elle une étrangère

Mais n’auront pas d’influences

En l’amour que peut porter une mère

Sur les chemins du coeur, oublie les erreurs

Et tu découvriras qu’au-delà des couleurs

Cette petite fleur ne demande qu'à être aimée

Elle est ma vie, à tout jamais

La couleur de l’enfant qui le gêne

Ne changera pas le sang qui s'écoule dans ses veines

Et ses rancoeurs font d’elle une étrangère

Mais n’auront pas d’influences

En l’amour que peut porter une mère

Ik zag de haat in zijn ogen

Dat hij probeerde te verbergen

Accepteerde het idee niet

Van een allereerste baby

Het was geen grootvader zijn

die hem bang had gemaakt

Maar zijn gemengde kleur

Hij had problemen

De kleur van het kind waar hij last van heeft

Zal het bloed dat door zijn aderen stroomt niet veranderen

En zijn wrok

Maak haar een vreemde

Maar zal geen invloed hebben

In de liefde die een moeder kan verdragen

Hij vermeed ons alleen

Ze was zo anders dan hij, ik ben uiteindelijk weggegaan

De gevolgen kennen

Ik heb er alles aan gedaan om haar te laten veranderen

Maar hij wilde het niet horen, verblind door vooroordelen

Die was bij voorbaat verloren

De kleur van het kind waar hij last van heeft

Zal het bloed dat door zijn aderen stroomt niet veranderen

En haar wrok maakt haar tot een vreemde

Maar zal geen invloed hebben

In de liefde die een moeder kan verdragen

Vergeet op de paden van het hart de fouten

En dat vind je voorbij de kleuren

Deze kleine bloem smeekt gewoon om bemind te worden

Ze is mijn leven voor altijd

De kleur van het kind waar hij last van heeft

Zal het bloed dat door zijn aderen stroomt niet veranderen

En haar wrok maakt haar tot een vreemde

Maar zal geen invloed hebben

In de liefde die een moeder kan verdragen