Thoughts - Jacob Lee

I found a thought in my brain

Something I haven’t seen in here for days

I asked before it escaped

What brought you here to this desolate place?

Using blood for ink, I watch my stories fade

Writing poetry with thoughts that I erased

Every phrase that never saw the light of day

Will become the only words I ever say

And I hope that somehow my soul will calm down

As I learn to pronounce the language I betrayed

As I sweat from my brow and decipher these vowels

May I comprehend doubt

With thoughts that never stayed

I felt my conscience awake

It seemed to scare all my ideas away

I asked if it would behave

I wish I knew how to make it obey

Using ink for blood, I write until I’m drained

Leaving memories I hate upon the page

I don’t think I’ll ever see the light of day

If I leave a piece of me to pave the way

And I hope that somehow my soul will calm down

As I learn to pronounce the language I betrayed

As I sweat from my brow and decipher these vowels

May I comprehend doubt

With thoughts that never stayed

And though they never stay

I will find a place

To sit and contemplate

Until I awaken all that I am, now

And I hope that somehow my soul will calm down

As I learn to pronounce the language I betrayed

As I sweat from my brow and decipher these vowels

May I comprehend doubt

With thoughts that never stayed

I found a thought in my brain

Something I haven’t seen in here for days

I watched it walk through my veins

Out through my fingertips into the page

Ik vond een gedachte in mijn brein

Iets wat ik hier al dagen niet heb gezien

Ik vroeg het voordat het ontsnapte

Wat heeft je naar deze verlaten plek gebracht?

Ik gebruik bloed als inkt en zie hoe mijn verhalen vervagen

Poëzie schrijven met gedachten die ik heb gewist

Elke zin die nooit het daglicht zag

Zullen de enige woorden worden die ik ooit zeg

En ik hoop dat mijn ziel op de een of andere manier zal kalmeren

Terwijl ik de taal leer uitspreken die ik heb verraden

Terwijl ik zweet van mijn voorhoofd en deze klinkers ontcijfer

Mag ik twijfel begrijpen

Met gedachten die nooit zijn gebleven

Ik voelde mijn geweten wakker

Het leek al mijn ideeën weg te jagen

Ik vroeg of het zich zou gedragen

Ik wou dat ik wist hoe ik het moest gehoorzamen

Ik gebruik inkt voor bloed en schrijf tot ik leeg ben

Herinneringen die ik haat op de pagina achterlaten

Ik denk niet dat ik ooit het daglicht zal zien

Als ik een stukje van mezelf achterlaat om de weg te effenen

En ik hoop dat mijn ziel op de een of andere manier zal kalmeren

Terwijl ik de taal leer uitspreken die ik heb verraden

Terwijl ik zweet van mijn voorhoofd en deze klinkers ontcijfer

Mag ik twijfel begrijpen

Met gedachten die nooit zijn gebleven

En hoewel ze nooit blijven

Ik zal een plaats vinden

Om te zitten en na te denken

Totdat ik alles ontwaak wat ik ben, nu

En ik hoop dat mijn ziel op de een of andere manier zal kalmeren

Terwijl ik de taal leer uitspreken die ik heb verraden

Terwijl ik zweet van mijn voorhoofd en deze klinkers ontcijfer

Mag ik twijfel begrijpen

Met gedachten die nooit zijn gebleven

Ik vond een gedachte in mijn brein

Iets wat ik hier al dagen niet heb gezien

Ik zag het door mijn aderen lopen

Via mijn vingertoppen de pagina in