Deabrua - IZARO

Idaztea dela diote auto-erreparatzea

Letra bakoitzean igurtziz bihotz barrualdea

Negarrik egin ezin duenaren korapilo askatzea

Laguntza eske folio batera itsuan amiltzea

Sinistu nahi dut denok dugula errotuta kaosa

Hura maitatzen ikastea ote bizi honetan poza?

Zergatik zabaltzen ote diogun deabruari ate hotza

Giltza eman nion eta orain badaki non egin hozka

Zabaldu nion nire arima, sexua ta burua

Galdetu nion egia al zen eman zidan musua

Baietz zioen baina ez zen izan mantendua mezua

Borrokan nabil amatatzeko sortu genuen sua

Zintzilik pisua galdu nuen deabruaren sokan

Ez dakigu zer den arnastea bestearen ahoan

Ez naiz biziko esperantza galtzen den azkena bada

Esperantzaren aurretik ni neu galdu naiz beharbada

Nola sendatu gaitzaken soilik mintzen gaituen eskuak

Nola maitatzera bultzatu indarrez deabruak

Nola traizionatzen gaituen gure arima ezkutuak

Eskerrak dauden lur arrotzetan

Abesten aingeruak

Zabaldu nion nire arima, sexua ta burua

Galdetu nion egia al zen eman zidan musua

Baietz zioen baina ez zen izan mantendua mezua

Borrokan nabil amatatzeko sortu genuen sua

Maitatu zaitut ozen ta garbi, nirea da errua

Ez ikusteagatik zure usainak gorde duen amua

Irentsi dut mamua

Ze zeggen dat schrijven zelfreflectie is

Wrijf met elke letter over de binnenkant van het hart

De knoop losmaken van degene die niet kan huilen

Blindelings in een folio duiken voor hulp

Ik wil geloven dat chaos in ons allemaal geworteld is

Is leren van hem te houden een vreugde in dit leven?

Waarom openen we de koude deur naar de duivel?

Ik heb hem de sleutel gegeven en nu weet hij waar hij moet bijten

Ik verspreidde mijn ziel, mijn geslacht en mijn geest

Ik vroeg hem of de kus die hij me gaf waar was

Het zei ja, maar het bericht werd niet bewaard

Ik vecht om het vuur te doven dat we hebben aangestoken

Ik viel af terwijl ik aan het touw van de duivel hing

We weten niet hoe het is om in de mond van iemand anders te ademen

Ik zal niet leven als de hoop verloren is

Misschien ben ik mezelf kwijtgeraakt voordat ik hoop had

Hoe kan alleen de hand die ons pijn doet ons genezen

Hoe demonen te dwingen lief te hebben

Hoe onze verborgen zielen ons verraden

Bedankt in de vreemde landen

Engelen zingen

Ik verspreidde mijn ziel, mijn geslacht en mijn geest

Ik vroeg hem of de kus die hij me gaf waar was

Het zei ja, maar het bericht werd niet bewaard

Ik vecht om het vuur te doven dat we hebben aangestoken

Ik hield luid en duidelijk van je, het is mijn schuld

Niet de haak die je geur op zicht heeft gered

Ik heb de geest ingeslikt