Iron Inside - It Prevails

I have lost the person that I knew.

The person that I was when life was full.

When this life had fucking meaning.

My vigor and will was strong.

Like the bones inside my back

that hold me up against the weight of this world.

Where’s the will at?

(Where's your will at?)

I just kept on falling way down (all the way down)

Until my hands were out of reach.

Deep within these molds, I am cast from hours of pain.

My darkest of days.

I am Iron Inside.

I tried to beg you for forgiveness.

Silence answered my prayers.

You said that you would bare witness.

You were never there.

Ik ben de persoon kwijt die ik kende.

De persoon die ik was toen het leven vol was.

Toen dit leven verdomd zin had.

Mijn kracht en wil was sterk.

Zoals de botten in mijn rug

die me tegen het gewicht van deze wereld houden.

Waar is de wil?

(Waar is je wil?)

Ik bleef maar naar beneden vallen (helemaal naar beneden)

Tot mijn handen buiten bereik waren.

Diep in deze vormen, ben ik gegoten van uren van pijn.

Mijn donkerste dagen.

Ik ben Iron Inside.

Ik probeerde je om vergeving te smeken.

Stilte beantwoordde mijn gebeden.

Je zei dat je zou getuigen.

Je was er nooit.