Duft der Wüste - Irrlicht

Lüfte diesen Schleier und du wirst erkennen, dass alle Sekten und Religionen

eins sind

Du brauchst kein Gotteshaus, um das Leben zu preisen

— es genügt, wenn du auf der Erde stehst, hinaufblickst:

Ich bin klein, im Vergleich zu dem was ich sehe — ein Sandkorn vielleicht

Und doch bin ich gross.

Unendlich gross

Wind weht mir durchs Haar

Die Wüste vor meinen Augen ist grenzenlos, Weite und Horizont

Zähle die Sandkörner und dein Leben wird einen Sinn erhalten

Ich sehe eine Karawane — unter kreisrundem Himmel, höre göttlichen Gesang

Eine Pilgerreise — in mystischem Tanz wirbelnd

Die Lippen trunken von der Wahrheit.

in den Armen der Geliebten verloren

Jeder Tropfen bedeutet Leben

Das Aroma des göttlichen Weins hat sie dazu gebracht, alles zu verlassen

Jenseits von Zeit und Raum haben sie Pilgerstab, Wasserkrug und Rosenkranz

Weggeworfen

Auf staubtrockenen, Boden und sind weitergewandert

Wirbelnd, im Tanz, ein Derwisch spricht zu mir:

Lüfte diesen Schleier und du wirst fragen:

Wenn «Du» und «Ich» nicht existieren

Was ist dann eine Moschee?

Was ist eine Synagoge?

Was ist ein Feuertempel?

Und was eine Kirche?

Der Himmel kreist — im Taumel der unsichtbaren Welt

In der Einheit leuchtend, in Gedankenkraft versengt

Die Sonne brennt auf meine Haut

Trunken, vom Wein göttlicher Ekstase, vergiessen sie blutige Tränen

— Geschmack von Entwerdung

Til deze sluier op en je zult beseffen dat alle sekten en religies

zijn één

Je hebt geen gebedshuis nodig om het leven te prijzen

— het is voldoende als u op de grond gaat staan ​​en omhoog kijkt:

Ik ben klein in vergelijking met wat ik zie - een zandkorrel misschien

En toch ben ik lang.

Oneindig groot

Wind waait door mijn haren

De woestijn voor mijn ogen is grenzeloos, uitgestrektheid en horizon

Tel de zandkorrels en je leven zal zin hebben

Ik zie een karavaan - onder een cirkelvormige hemel, hoor goddelijke zang

Een pelgrimstocht - wervelend in mystieke dans

De lippen dronken van de waarheid.

verloren in de armen van dierbaren

Elke druppel betekent leven

De geur van de goddelijke wijn zorgde ervoor dat ze alles verliet

Buiten tijd en ruimte hebben ze de pelgrimsstaf, de waterkruik en de rozenkrans

Weggegooid

Op stofdroge grond en verder gelopen

Wervelend, dansend, spreekt een derwisj tot mij:

Til deze sluier op en je zult vragen:

Wanneer "jij" en "ik" niet bestaan

Wat is dan een moskee?

Wat is een synagoge?

Wat is een vuurtempel?

En wat voor kerk?

De lucht cirkelt - in de duizeligheid van de onzichtbare wereld

Lichtgevend in eenheid, verschroeid in gedachtekracht

De zon brandt op mijn huid

Dronken van de wijn van goddelijke extase vergieten ze bloedige tranen

— Smaak van het worden