Просточеловек - IRRITA

Мне будут снова-снова сниться

Обломанные руки-крылья,

Глаза, опавшие ресницы,

Хотел забыть, но не забыл я,

Как мы лелеяли надежду

И не умели притворяться,

Но знали — мир не будет прежним,

Как только стукнет восемнадцать.

В реальном сне, как на войне — нам некуда деваться.

Жизнь — это кровь и снег, а не вино и вода.

Я — просто человек, и в этом виновата.

Фортуна, эй, мы не знакомы,

Ты где-то в 25-м кадре.

Как выйти нам из этой комы

И крикнуть всем: "De Puta Madre"

Законы — хитрый фокус-покус,

Корона на судьбе-злодейке,

И наша кровь ей только соус

В любимом человечьем стейке.

Нам у виска стучит «пока»,

Пока не сдохнет батарейка.

Жизнь — это кровь и снег, а не вино и вода.

Я — просто человек и в этом виновата.

Жизнь — это кровь и снег, а не вино и вода.

Я — просто человек, и в этом виновата...

Жизнь

Это кровь и снег, а не вино и вода.

Я — просто человек, и в этом виновата жизнь.

Виновата жизнь.

Виновата жизнь.

Виновата жизнь.

Виновата жизнь.

Виновата жизнь.

Виновата жизнь.

Виновата жизнь.

О, my god, я не виноват в том, что я есть,

Волею случая мне выпала эта сомнительная честь,

Но из-за этого мне иногда хочется пить-любить-есть.

Мне мало просто быть, мало находится здесь,

Иногда хочется лезть от боли вверх на стены,

Мне нет замены, я уникален,

Как и любой другой в этой такой надменной вселенной,

Пленных не брать — это её девиз или каприз,

Какой сюрприз!

Победитель заберёт ВСЕ,

А ты просто смирись и иди усердно молись...

Жизнь — это кровь и снег, а не вино и вода.

Я — просто человек, и в этом виновата...

Жизнь

Это кровь и снег, а не вино и вода.

Я — просто человек и в этом виновата...

Жизнь

Ik zal keer op keer dromen

Gebroken handvleugels,

Ogen, gevallen wimpers,

Ik wilde het vergeten, maar ik vergat het niet

Wat koesterden we hoop

En ze konden niet doen alsof

Maar ze wisten dat de wereld nooit meer hetzelfde zou zijn

Zodra het achttien wordt.

In een echte droom, zoals in een oorlog, kunnen we nergens heen.

Het leven is bloed en sneeuw, geen wijn en water.

Ik ben maar een mens en het is mijn schuld.

Fortune, hé, we kennen elkaar niet

Je bent ergens in het 25e frame.

Hoe komen we uit deze coma

En schreeuw naar iedereen: "De Puta Madre"

Wetten zijn lastige hocus pocus

Kroon op het gemene lot

En ons bloed is haar enige saus

In je favoriete mensenbiefstuk.

We kloppen op de tempel "doei",

Totdat de batterij leeg is.

Het leven is bloed en sneeuw, geen wijn en water.

Ik ben maar een mens en het is mijn schuld.

Het leven is bloed en sneeuw, geen wijn en water.

Ik ben maar een man, en het is mijn schuld...

Een leven

Het is bloed en sneeuw, geen wijn en water.

Ik ben maar een man en het leven is hier de schuld van.

Geef het leven de schuld.

Geef het leven de schuld.

Geef het leven de schuld.

Geef het leven de schuld.

Geef het leven de schuld.

Geef het leven de schuld.

Geef het leven de schuld.

Oh mijn god, het is niet mijn schuld dat ik ben

Toevallig viel deze twijfelachtige eer mij toe,

Maar hierdoor wil ik soms drinken-liefde-eten.

Het is niet genoeg voor mij om gewoon te zijn, het is niet genoeg om hier te zijn

Soms wil je tegen de muur opklimmen van de pijn,

Er is geen vervanging voor mij, ik ben uniek

Net als iedereen in dit hooghartige universum,

Neem geen gevangenen - dit is haar motto of gril,

Wat een verrassing!

De winnaar krijgt ALLES

En je vernedert jezelf gewoon en gaat hard bidden ...

Het leven is bloed en sneeuw, geen wijn en water.

Ik ben maar een man, en het is mijn schuld...

Een leven

Het is bloed en sneeuw, geen wijn en water.

Ik ben maar een man en het is mijn schuld...

Een leven