Alive - Ira Wolf

There’s a man around the corner, he’s been askin' me for change and I could use

some, think I could use some

Sometimes all these things slow me down

Like the concrete that’s been stickin' to the bottom of my shoes

Souls worn and tired have started wearing though

I can feel them heavier now

There’s a hole here in my pocket

It reminds me of the ways I am hungry

And always running for an open door

But on the highway heavyhearted humming just to hear a sound

Loneliness it lingers through unfamiliar towns

All of them stunning and none of them home

And I don’t know if I live like this for peace of mind

Can’t say if I do it for the foolish pride

Maybe it’s all just to prove that I’m alive

I’m alive

So I tell myself I’m brave

And I swear that I’m bold

But I’m afraid it isn’t so

Maybe I’m nothing more than alone

Am I running just to run?

Sometimes it seems running is all I’ve ever done

But is there something more to settle for that I have given up?

Does this fickle heart feel trapped in love?

Is there something more to settle for, or have I just given up?

Does my fickle heart still believe in love?

Er is een man om de hoek, hij heeft me om kleingeld gevraagd en ik zou kunnen gebruiken

sommigen, denk dat ik wat kan gebruiken

Soms vertragen al deze dingen me 

Zoals het beton dat aan de onderkant van mijn schoenen is blijven plakken

Zielen die versleten en vermoeid zijn, zijn echter begonnen te dragen

Ik voel ze nu zwaarder

Er zit een gat hier in mijn zak

Het doet me denken aan de manieren waarop ik honger heb

En altijd rennen voor een open deur

Maar op de snelweg zwaar neuriënd alleen maar om een ​​geluid te horen

Eenzaamheid blijft hangen in onbekende steden

Allemaal prachtig en geen enkele thuis

En ik weet niet of ik zo leef voor mijn gemoedsrust

Ik kan niet zeggen of ik het doe voor de dwaze trots

Misschien is het alleen maar om te bewijzen dat ik leef

Ik ben in leven

Dus ik zeg tegen mezelf dat ik dapper ben

En ik zweer dat ik brutaal ben

Maar ik ben bang dat het niet zo is

Misschien ben ik niets meer dan alleen

Ren ik alleen maar om te rennen?

Soms lijkt hardlopen alles wat ik ooit heb gedaan

Maar is er iets meer om genoegen mee te nemen dat ik heb opgegeven?

Voelt dit wispelturige hart zich gevangen in liefde?

Is er nog iets om genoegen mee te nemen, of heb ik het gewoon opgegeven?

Gelooft mijn wispelturige hart nog steeds in liefde?