I Am Nothing -

I show Eve what it does and breath out

The smoke around us grows thick

Her curiosity longs to try it

As I long to show her my world

This one open door

The only remaining cure

For the ailments brought on by this war

I pass to her my tin foil creation

Ashamed of its lack of eloquence

I motion her to bring the pipe to her lips

And bring the flame to the piece as she does

Her lungs inhale and eyes widen

Terror soon fills her face

The darkness at bay suddenly swells back in

The dam has broken, the light of Eve has faltered

I hold her in my arms screaming:

«What have I just done?

Oh no God, please no!

What the FUCK have I done?!»

Her body writhes and convulses beneath me

Blood spews from her mouth uncontrollably

She is now covered in shimmering gore

Reflecting my eyes back at me ten times

I’m broken, torn, and terrified of losing her light

Her wings are dyed a deep and deathly red

Her muffled cries slow and suddenly stop

Silence

In her dying moments

She shakes violently one last time

The life and light fade from her face

Leaving empty terrified eyes

She is dead!

She is gone!

I am nothing!

Alone again in this sickening room

Peering down at her body

«I brought her to this doom»

I hardly notice the carpet ignite

A flame borne from the heat of our pipe

«Let the flames climb

And take my fucking life

What will become of us now

After we both die?»

Her body’s quite a sight

Her wings are gone in a flash

She looks so human in this light

The smoke in my lungs takes me to the floor

I land beside her, staring into her eyes once more

Those eyes which were once an open door

Are now nothing but jaded glass orbs

I can hardly feel the flames licking my skin

One last gift delivered from the snake’s den

This one struggling thought is all that remains

As I lay in the flames, being wrapped in the devil’s chains

What kind of God sends an angel to me?

The one with snake’s fangs buried so deep

Did he think he could set me free?

Or that I’d poison her so indiscreetly

I forfeit my life

It’s simply pointless just to try and survive…

Anymore

She is dead…

She is gone…

I am nothing…

Ik laat Eva zien wat het doet en adem uit

De rook om ons heen wordt dik

Haar nieuwsgierigheid verlangt ernaar om het te proberen

Terwijl ik ernaar verlang haar mijn wereld te laten zien

Deze ene open deur

De enige overgebleven remedie

Voor de kwalen veroorzaakt door deze oorlog

Ik geef haar mijn creatie van aluminiumfolie door

Schaamt zich voor zijn gebrek aan welsprekendheid

Ik wenk haar om de pijp naar haar lippen te brengen

En breng de vlam naar het stuk zoals ze doet

Haar longen ademen in en ogen worden groot

Terreur vult al snel haar gezicht

De duisternis op de baai zwelt plotseling weer op

De dam is gebroken, het licht van Eva is uitgevallen

Ik houd haar in mijn armen en schreeuw:

«Wat heb ik zojuist gedaan?

Oh nee God, alsjeblieft niet!

Wat heb ik verdomme gedaan?!»

Haar lichaam kronkelt en stuiptrekt onder me

Bloed spoot ongecontroleerd uit haar mond

Ze is nu bedekt met glinsterende gore

Mijn ogen weerkaatsen tien keer naar mij

Ik ben gebroken, verscheurd en doodsbang om haar licht te verliezen

Haar vleugels zijn diep en dodelijk rood geverfd

Haar gedempte kreten langzaam en plotseling stoppen

Stilte

In haar stervensmomenten

Ze schudt nog een laatste keer hevig

Het leven en het licht vervagen van haar gezicht

Lege doodsbange ogen achterlatend

Ze is dood!

Ze is weg!

Ik ben niets!

Weer alleen in deze misselijkmakende kamer

Neerkijkend op haar lichaam

«Ik heb haar naar deze ondergang gebracht»

Ik merk nauwelijks dat het tapijt ontbrandt

Een vlam gedragen door de hitte van onze pijp

"Laat de vlammen klimmen"

En neem mijn verdomde leven

Wat wordt er nu van ons?

Nadat we allebei zijn gestorven?»

Haar lichaam is een mooi gezicht

Haar vleugels zijn in een oogwenk weg

In dit licht ziet ze er zo menselijk uit

De rook in mijn longen brengt me naar de vloer

Ik land naast haar en staar nog een keer in haar ogen

Die ogen die ooit een open deur waren

Zijn nu niets anders dan sleetse glazen bollen

Ik voel de vlammen nauwelijks aan mijn huid likken

Een laatste geschenk afgeleverd uit het hol van de slang

Deze ene worstelende gedachte is het enige dat overblijft

Terwijl ik in de vlammen lag, gewikkeld in de ketenen van de duivel

Wat voor soort God stuurt een engel naar mij?

Die met slangentanden zo diep begraven

Dacht hij dat hij me kon bevrijden?

Of dat ik haar zo indiscreet zou vergiftigen

Ik verspeel mijn leven

Het is gewoon zinloos om te proberen te overleven...

meer

Ze is dood…

Ze is weg…

Ik ben niets…