Søvnløshed -

Another sleepless night

Snow starts to fall between dead branches

Outside, in the winding avenues

The happiness I couldn’t find

I watch the looming homes in the distance, lighting up the contours of the

darkened hills.

It reminds me of my loneliness

A longing starts to swell in my eyes, and through these tears, I can barely see

what has been passing me by.

I have just failed too many times and I wish…

I could have been better… I thought I could give more… I should of became

something else.

I guess this apathy is a pathetic form of self-defeat.

And I can only watch this sad life slip through my fingers

I am fading in these streets, everything is turning to ash, I drink every night,

hoping to forget… because this fleeting existence aches.

Harassed by

sleeplessness, grasping at every mirage, trying so hard to fill this immense

emptiness.

But because I am an ugly human… I know how this will end… I know.

.

I will be the one alone

Nog een slapeloze nacht

Sneeuw begint te vallen tussen dode takken

Buiten, in de kronkelende lanen

Het geluk dat ik niet kon vinden

Ik kijk naar de dreigende huizen in de verte en verlicht de contouren van de

donkere heuvels.

Het doet me denken aan mijn eenzaamheid

Een verlangen begint te zwellen in mijn ogen, en door deze tranen kan ik nauwelijks zien

wat er aan me voorbij is gegaan.

Ik heb gewoon te vaak gefaald en ik zou willen...

Ik had beter kunnen zijn... ik dacht dat ik meer kon geven... ik had moeten worden

iets anders.

Ik denk dat deze apathie een zielige vorm van zelfvernietiging is.

En ik kan alleen maar kijken hoe dit trieste leven door mijn vingers glipt

Ik vervaag in deze straten, alles verandert in as, ik drink elke avond,

in de hoop het te vergeten... omdat dit vluchtige bestaan ​​pijn doet.

lastig gevallen door

slapeloosheid, grijpen naar elke luchtspiegeling, zo hard proberen om deze immense te vullen

leegte.

Maar omdat ik een lelijk mens ben... ik weet hoe dit zal eindigen... ik weet het.

.

Ik zal de enige zijn