Blick -

En blick, det var allt vi fick

Kortare än en halv sekund

Men den gav oss något

I den blicken fanns mycket mer än en vän

Vi kommer aldrig ses igen

Men du kommer minnas att det

Var våra själar som fick kontakt

Genom denna blick

På en halv sekund lät jag dig få

Omedelbar tillgång till allt dumt, fint

Och märkligt jag gjort

Du förlät och beundrade med ens!

På samma tid visade du vad du

Ångrar, vill göra rätt och längtar efter

Jag förstod, förlät direkt!

Vi möttes då du klev av

Alltså våra ögon, dess speglar

Har ingen aning om vart du ville

Eller vart du skulle

Låg kvar då svunnen du var

När simtagen tog slut så

Slök mig månskenet

Vi förenades i ett bottenlöst ljus

Så djupt

Ovan oss gjorde oss vågornas tvära kast

Ingenting

Avdomnade i frid såg vi inget annat

Än svart — med sökande ögon

Hörde mina sista bubblors stigande

Men då paniken försökte så kände jag dig

Och ditt hopp värmde mig

Ingen kommer förstå att trots denna olycka

Så dog vi lyckliga

De kommer aldrig få höra våra tankar

Bara förfasa sig över hur vi hittades

På några sandbankar

Eén blik, dat is alles wat we hebben

Korter dan een halve seconde

Maar het gaf ons iets

In die blik zat veel meer dan een vriend

We zullen elkaar nooit meer zien

Maar dat onthoud je wel

Wees onze ziel die contact heeft opgenomen

Door deze blik

In een halve seconde laat ik je het hebben

Onmiddellijke toegang tot alles wat stom, leuk is

En vreemd dat ik dat deed

Je hebt vergeven en zelfs bewonderd!

Tegelijkertijd liet je zien wat je bent

Heeft spijt, wil goed doen en verlangt naar

Ik begreep het, meteen vergeven!

We ontmoetten elkaar toen je uitstapte

Dus onze ogen, zijn spiegels

Geen idee waar je heen wilde

Of waar je ook gaat

Bleef toen je weg was

Toen het zwemmen zo eindigde

Het maanlicht slokte me op

We waren verenigd in een bodemloos licht

Zo diep

Boven ons maakte ons de scherpe worp van de golven

Niets

Verblind in vrede, we zagen niets anders

Dan zwart - met zoekende ogen

Hoorde mijn laatste bubbels opkomen

Maar toen de paniek probeerde, voelde ik je

En jouw hoop verwarmde me

Niemand zal dat begrijpen ondanks dit ongeluk

Dus we stierven gelukkig

Ze zullen onze gedachten nooit horen

Ik walgde gewoon van hoe we werden gevonden?

Op sommige zandbanken