Chapter 9 - Internal Void

Forty years of sorrow felt

And the last one kind of numb

Watching corruption like a disease

Until the working day is done

Happiness lies in alcohol for this

Lonely abuse man he said

The law was the last thing I had to believe

So you can blacklist me again

Completely confident completely insane

Complete dedication and completely insane

Born a son of the military

Tried to make his father proud

His childhood spent in submission

Til the anger made him scream aloud

This boy never could quite measure up

In education for his old man

And the price that he paid was a piece of his soul

Another thing he couldn’t understand

So this internal shadow he carries

Grows with each passing year

And losing his wife to his only friend

Left his spirit swimming in his tears

He became a man of the law so

He could salvage just a little pride

But the evil he saw he took his badge and his gun

On a one way lethal ride

Was he wrong?

Now he’s gone

Six others and then himself

And the dark road he was on

Was a painful endless cry for help

We must realize deep in our eyes

Lies the window to our soul

We can help those who have capsized

Before the evil it takes control

Veertig jaar verdriet gevoeld

En de laatste soort verdoofd

Corruptie zien als een ziekte

Tot de werkdag voorbij is

Geluk ligt hiervoor in alcohol

Eenzame misbruiker zei hij:

De wet was het laatste wat ik moest geloven

Dus je kunt me weer op de zwarte lijst zetten

Helemaal zelfverzekerd helemaal gek

Volledige toewijding en helemaal krankzinnig

Geboren als zoon van het leger

Probeerde zijn vader trots te maken

Zijn jeugd bracht hij door in onderwerping

Tot de woede hem hard deed schreeuwen

Deze jongen kon zich nooit helemaal meten

In het onderwijs voor zijn oude man

En de prijs die hij betaalde was een stukje van zijn ziel

Nog iets dat hij niet kon begrijpen

Dus deze innerlijke schaduw die hij draagt

Groeit met elk voorbijgaand jaar

En zijn vrouw verliezen aan zijn enige vriend

Liet zijn geest zwemmen in zijn tranen

Hij werd een man van de wet, dus

Hij kon nog wel een beetje trots redden

Maar het kwaad dat hij zag, hij nam zijn insigne en zijn pistool

Op een dodelijke enkele reis

Had hij het mis?

Nu is hij weg

Zes anderen en dan hijzelf

En de donkere weg waarop hij zich bevond

Was een pijnlijke eindeloze schreeuw om hulp

We moeten ons diep in onze ogen realiseren

Ligt het raam naar onze ziel

We kunnen degenen helpen die zijn gekapseisd

Voordat het kwaad de controle overneemt