Arabia -

Between the walls of a golden palace

That came out like a bud from the desert sand

The poet of the court glorifies the deeds

Of the sultan who rules over that wasted land

A caravan of words threads before his eyes

But a distant whisper breaks his dream

Could be the wind?

Could be just a lie?

Slowly, the whisper turns into scream

…And the wind keeps on calling his name

And the desert drives him insane!

Arabia!

An endless land

Where there is no boundary

Between dreams and reality…

Realm of sand

Where the mirage floats in the air

Turning the hope into despair

The words, so plain, seem to draw a shape

That soon becomes crystal clear

A girlish pale face, black diamonds as her eyes…

He never felt the same… He, who never dropped a tear

Suddenly decides to go and meet his love

Through those deceptive desert sands

He walks, she runs… He runs, she disappears

Deep into the desert… Where he’ll find his end

Tussen de muren van een gouden paleis

Dat kwam uit als een knop uit het woestijnzand

De dichter van het hof verheerlijkt de daden

Van de sultan die heerst over dat verwoeste land

Een karavaan van woorden kronkelt voor zijn ogen

Maar een fluistering in de verte breekt zijn droom

Zou het de wind kunnen zijn?

Zou het gewoon een leugen kunnen zijn?

Langzaam verandert het gefluister in schreeuw

...En de wind blijft zijn naam roepen

En de woestijn maakt hem gek!

Arabië!

Een eindeloos land

Waar er geen grens is

Tussen droom en werkelijkheid...

Rijk van zand

Waar de luchtspiegeling in de lucht zweeft

Hoop veranderen in wanhoop

De woorden, zo duidelijk, lijken een vorm te tekenen

Dat wordt al snel glashelder

Een meisjesachtig bleek gezicht, zwarte diamanten als haar ogen...

Hij voelde zich nooit meer hetzelfde... Hij, die nooit een traan liet vallen

Plotseling besluit om te gaan en zijn liefde te ontmoeten

Door dat bedrieglijke woestijnzand

Hij loopt, zij rent... Hij rent, zij verdwijnt

Diep in de woestijn... Waar hij zijn einde zal vinden