Cerbiatti - Intercity

Dita di gelo ha freddo l’erba nell’immediato, gennaio che distillerà

Venti passioni digestive di film a vuoto, tu eri bella e osè

Tu sei destino, e da un po', paranoia cosmica dispersa in frutto umido

Tu sei me, e da un po', caramella cosmica disciolta in bocca umida

Tuono che urla sulla strada diretta al centro, portami al pub del metrò

Che classe e che stile, dolce niente, sei ninfa, sei la Luce di tanti anni fa

Tu sei destino, e da un po', paranoia cosmica dispersa in frutto umido

Tu sei me, e da un po', caramella cosmica disciolta in bocca umida

Vingers vrieskou heeft het gras direct koud, januari wat zal destilleren

Twintig spijsverteringspassies van blanco films, je was mooi en gewaagd

Je bent het lot, en al een tijdje kosmische paranoia verspreid in vochtig fruit

Jij bent mij, en een tijdje loste kosmisch snoep op in je vochtige mond

Donder gieren op de weg naar het centrum, breng me naar de metro pub

Welke klasse en welke stijl, lieverd niets, je bent een nimf, je bent het Licht van vele jaren geleden

Je bent het lot, en al een tijdje kosmische paranoia verspreid in vochtig fruit

Jij bent mij, en een tijdje loste kosmisch snoep op in je vochtige mond